پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١ - ٥ - علامت زهد

فرمودند: بلى علامت دارد. علامات آن اين است كه التَّجافي عَنْ دارِ الغُرُورِ وَالانابَةُ الي دارِالخُلُودِ وَالاسْتِعْدادُ لِلمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الفَوْتِ آمادگى خود را براى كوچ از اين دنيا هميشه حفظ نمايد و براى بازگشت به آخرت و مرگ مهيا باشد.

فَمَنْ زَهِدَ فِي الدُّنْيا قَصَّرَ امَلَه فِيها وَ تَرَكَها لِأَهْلِها هر كس در دنيا زاهد باشد آرزوها را كوتاه‌

مى كند و دنيا را براى اهل آن واگذار مى‌نمايد زيرا دنيا مثل مردار است و مؤمن به طرف آن نمى رود و در فكر خوردن مردار نيست.

يا بْنَ مَسعُود قَولَ اللهِ ﴿لَيَبْلُوَكُمْ ايُّكُمْ احْسَنُ عَمَلًا﴾ [١]

يعنى أَيُّكُمُ ازْهَدُ فِي الدُّنْيا اى ابن مسعود خدا شما را مى‌آزمايد تا معلوم شود عمل كداميك از شما بهتر است يعنى كداميك از شما در دنيا زاهدتر بوديد.

انَّها دارُ الغُرُورِ وَ دارُ مَنْ لا دارَ لَهْ دنيا دار غرور و گول زدن است و مال كسى است كه خانه ندارد. خانه مؤمن بهشت است و مؤمن به فكر آخرت است. پس دنبال دنيا نيست.

وَ لَها يَجْمَعُ مَنْ لا عَقْلَ لَهْ دنيا را كسى جمع مى كند كه عقل ندارد. انَّ احْمَقَ النّاسِ مَنْ طَلِبَ الدُّنيا بدرستى كه احمق ترين مردم كسى است كه دنيا را طلب مى كند.

قالَ اللهُ تَعالى ﴿انَّما الْحَيوةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْامْوالِ وَ الْاوْلادِ﴾ [٢] زندگى دنيا بازيچه و بيهوده‌

[١]. سوره هود آيه ٧.

[٢]. سوره حديد آيه ٢٠.