پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٥ - ٥٤ - شرك به خدا
نقل مىكنند فتحعلى شاه خواست اصفهان برود، آمد قم خدمت ميرزاى قمى (رحمه الله) كه براى موفقيتش دعا كند، آقا دعايى در گوش فتحعلى شاه خواند و خدا حافظى كردند وقتى خواست برود صداى گريه آقا آمد، فتحعلى نگران شد كه چه مشكلى براى ايشان بوجود آمده برگشت، ديد آقا نشسته و دارد گريه مى كند علتش را سئوال كرد، آقا چيزى نگفت بعد از اصرار فتحعلى شاه فرمود: وقتى شما آمديد در دلم محبتى نسبت به شما ايجاد شد و علاقه اى به شما پيدا كردم حالا منقلب شدم كه مبادا خدا فرداى قيامت مرا در صف شما سلاطين محشور كند. تا فتحعلى شاه اين جمله را شنيد سجدهى شكر به جا آورد. آقا فرمود: شما چرا؟ گفت من سجدهى شكر مىكنم كه شما علماء را خيلى دوست دارم و اميدوارم كه اگر خدا مرا عفو كند در صف شما علماء محشور شوم. علاقه ما به چه چيزى زياد است آيا به مال دنيا بيشتر علاقه منديم يا به معنويات؟
عزيزان، خود را به اخلاق نيك مزين كنيد، مرحوم ميرزا جواد تبريزى اعلى الله مقامه مى فرمود: اگر در درسهاى شما اخلاق نباشد، هيچ فايده اى ندارد همانند ماده اى است كه قالب ندارد.
٥٤- شرك به خدا
يَابْنَ مَسعُود ايّاكَ انْ تَشْرِكَ بِاللهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ وَ انْ نُشِرْتَ بِالْمِنْشارِ اوْ قُطِعْتَ أَوْ صُلِبْتَ أَوْ احتُرِقْتَ بِالنّارِ مراقب باش به خدا شرك نورزى حتى به يك چشم به هم زدنى و لو آن كه تو را با مقراض و آهنهاى داغ قطعه قطعه كنند، يا با چاقو بدنت را پاره پاره نمايند، يا تو را به دار بكشند و يا تو را بسوزانند. طرفه عينى نهايت