پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٣ - ٥٣ - دوست داشتن صلحاء

ماديات و پول آلوده كند چه فايده دارد. در روضة الواعظين خواندم شخصى گفت: مگر ملائكه چنين كارى را انجام مى‌دهند كه بال‌هايشان را زير پاى طالب علم پهن كنند. اين حرف عاقلانه نيست و با خودش گفت: مى‌روم و بال ملائكه را مى‌شكنم. با شدت تمام پايش را بلند كرد و زمين كوبيد، پايش شكست. داد و فريادش بلند شد و گفتند چه شد؟ گفت: خودم اين بلا را بر سر خودم آوردم چون به ملائكة الله توهين كردم. راست است كه ملائكه بال‌هايشان را زير پاى طالبان علم پهن مى‌كنند. اگر چنين نمى بود پاى من نمى شكست.

٥٣- دوست داشتن صلحاء

يَابْنَ مَسعُود احِبِّ الصّالِحينَ فَانَّ المَرءَ مَعَ مَنْ احَبَّ فَانْ لَمْ تَقْدِرْ عَلي اعْمالِ البِرِّ فَاحِبِّ العُلَماء هميشه افراد صالح و شايسته را دوست داشته باش پس به درستى كه مرد با كسى است كه به او علاقه دارد. بعضى گفته اند: يعنى حَشَرَهُ اللهُ مَعَ مَنْ احَبَّ خدا او را با كسى كه دوستش دارد محشور مى كند. روايت دارد هيچ گاه در دنيا محبتتان را به زخارف دنيا قرار ندهيد. زيرا انسان هرچيزى را دوست داشته باشد با آن محشور مى شود. وَ لَوْ كانَ حَجَراً اگر چه سنگ باشد. در زمان مرحوم حاج شيخ عبدالكريم (رحمه الله) طلبه‌اى درس خوان و فاضل با استاد خود هم حجره بود. با يكديگر صميمى شده بودند. روزى شاگرد به استاد گفت: حضرت استاد هر يك بنا شد زودتر بميريم به ديگرى كمك كند. از قضا بعد از مدتى حال شاگرد به هم خورد و مريض شد و در بستر افتاد و روز به روز حالش بد ترمى شد.