پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٨ - ٤٧ - دشمنى با شيطان

سخت گذشت زيرا در نهايت گرسنگى و فشار زندگى بودم. وقتى تمام شد گفتم اگر پادشاهان و ملوك مى‌دانستند كه علم چه سرمايه اى است آن را براى ما باقى نمى گذاشتند. با اين حال لذت بردم و عرض كردم: خدايا حاضرم با تمام مشكلات و سختى‌ها بسازم اما تقاضا دارم علم را از من مگير. خواجه مى گويد:

روزى كه شد روزى مردم تقسيم دادند به ما علم و به دشمن زر و سيم‌

روزى كه دهيم جان به جانان تسليم او اهل جهنم است و ما اهل نعيم‌

خدا مى فرمايد: وقَالَ ﴿وَ لا تَغُرَّ نَّكُمُ الْحَيوةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّ نَّكُمْ بِاللهِ الغَرُورِ﴾ [١] گول دنيا را نخوريد و شيطان شما را به كرم خدا نفريبد.

يَابْنَ مَسعُود لا تَقْرِبَنَّ الحَرامَ مِنَ المالِ وَ النِّساءِ هيچ گاه نزديك حرام نشويد چه از نظرمال و چه از نظر زنان كه گرفتار چشم چرانى و يا رابطه نا مشروع شويد.

فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ ﴿وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ﴾ [٢] هر كس از عظمت خدا بترسد خدا به او دو بهشت مى‌دهد. شايد مراد اين باشد كه دو برابر به او پاداش مى‌دهم. بعضى كار حرام نمى كنند چون از آتش جهنم مى‌ترسند و ترس از عذاب دارند. اين فرق دارد با كسى كه به خاطر مقام و عظمت خدا كار حرام نمى كند. اين انسان خدا را شايسته نافرمانى نمى داند يعنى همان خوفى كه اميرالمؤمنين ٧ دارد

[١]. سوره فاطر آيه ٥.

[٢]. سوره الرحمن آيه ٤٦.