پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٠ - ٤٧ - دشمنى با شيطان

كشيديم و تمامى آن غذا را نيز به فقرا داديم.

چقدر علماء ما رعايت مى‌كردند و بى جهت نيست كه پروردگار عالم نيز به اين‌ها عزت و مقام مى‌دهد. مرحوم آيت الله حاج آقا رضا همدانى (رحمه الله) كه بعد از ميرزاى شيرازى (رحمه الله) به مرجعيت رسيد، ايشان هم مانند ميرزاى شيرازى سامرا را مركز مرجعيت خود قرار داد زيرا كه جمعيت مخالفين زياد بود و مى‌خواستند كه شيعيان تقويت شوند به هر حال حاج آقا رضا همدانى (رحمه الله) خيلى در فشار و عسرت بود و براى امورات مرجعيت و اداره‌ى حوزه‌ها مقروض شدند. يك روز فردى آمد خدمت ايشان و با خود مبلغى پول آورده بود و گفت: من مى‌خواهم مقلد شما شوم و اين پول هم مال شما است. آقا فرمودند: مى‌خواهى مقلد شوى حرفى نيست اما پول را نمى گيرم از آقا علت آن را سئوال كردند فرمودند: خدا قرض و دين مرا مى‌دهد فرزندم كار مى كند و از آن طريق قرض را ادا خواهم كرد و دوست ندارم از وجوهات استفاده كنم. گاهى اوقات عمل، كوچك است ولى نيت، آن را بزرگ مى كند و آن چه كه مهم است نيت مى‌باشد. اگر نيت الهى داشته باشيد كارهاى شما و لو آن كه كوچك باشد ارزش پيدا مى كند اگر مى‌خواهيد درس بخوانيد يا تبليغ و منبر برويد، غذا بخوريد و يا حتى لباس بپوشيد سعى كنيد براى خدا باشد. بگوييد خدايا رضاى تو را مى‌طلبيم اگر چنين باشد خدا هم ضامن است و انسان را تامين مى كند.

فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ فِي كِتابِهِ ﴿فَامّا مَنْ طَغى و آثَرَ الْحَيوةَ الدُّنْيا فَانَّ الجَحيمَ هِي المَأْوى﴾ [١]

يَعْني الدُّنْيا مَلْعُونَةٌ وَ مَلْعُونٌ مَا فِيها الّا

[١]. سوره نازعات آيات ٣٧، ٣٨، ٣٩.