ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٦ - ستايش

بازآ كه بى‌تو خون دل از ديده تر كنم‌

داغ فراق، بار دگر تازه‌تر كنم‌

هر تير ناله‌اى كه برون آيد از دلم‌

آماج خويش كرده، به روى جگر كنم‌

با اشك و گريه داغ دل ار التيام يافت‌

دل را شكسته، زخمى داغ دگر كنم‌

گر ديده غير روى تو را آرزو كند

او را برون ز كاسه كنم، در بدر كنم‌

آن‌قدر وسعت غم تو طاقتم گرفت‌

هر روز طيلسان غرايى به بر كنم‌

آيا بوَد كه تلخى هجران يار را

شيرين، شب وصال، چنان نيشكر كنم‌

آيا بود كه از افق انتظار خويش‌

از ديدن جمال تو دل را خبر كنم‌

ما را نشان كوى تو حاصل نمى‌شود

تا مرغ جان به كوى شما نامه‌بر كنم‌

گامى اگر به چشم «پريشان» نهى به مهر

دامن، ز اشك شوق، چو بحر گُهر كنم‌