و مير آنها به سه شكل مرگ قرمز، مرگ سفيد و مرگ سياه، كه همان جنگ و بيمارى‌هاى فراگير و قحطى و از اين دست مسايل است، خواهد بود. البته در اين روايت، پس از وعيدها و تهديدها، يك بشارت هم آمده است.

راوى مى‌پرسد، اگر بنا باشد از هر سه نفر، دو تا بميرند كه ديگر كسى روى زمين نمى‌ماند. حضرت به او چنين بشارت مى‌دهند كه:

آيا تو نمى‌خواهى جزو آنها باشى كه مى‌مانند.

كه اينجا منظور از تو، شخص او نبوده و تو ى نوعى را، كه همان شيعيان باشند، حضرت مدنظر داشته‌اند. و الا خود او، كه الان بيش از هزار سال است كه مرده.

به هر حال، اين دسته از علايم ظهور، حتميت ندارند و ممكن است در آنها بداء حاصل شود، چون خداوند ارحم الراحمين است و لطف دارد؛ ممكن است بخواهد از اهل زمين به هر علتى كه خودش بهتر مى‌داند، عذاب را بردارد. به عبارت ديگر، ما اگر تا به حال گمان مى‌كرديم كه اين تهديدها محقق خواهند شد، ولى به واسطه‌اى مشمول رأفت و رحمت الهى مى‌شويم، و هيچ‌كدام از آنها اتفاق نمى‌افتند.

قسم دوم، علايم آنهاست كه جنبه وعده مژده دارند؛ مثل نجات مستضعفان، و ظهور خود امام زمان (ع). اينها هم، به جهت رحمت رحمانى و رحيمى خداوند، قطعاً اتفاق خواهند افتاد. در روايت هم حضرت روى اين آيه تأكيد كرده‌اند كه:

إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ.[١]

خداوند از وعده‌اش، هرگز، تخطى نمى‌كند.

و اين تنها قسمى است كه بداء در آن رخ نخواهد داد. و بالاخره، قسم سوم، آن دسته از نشانه‌هايى است كه جنبه بيان حوادث و وقايع را دارد، بدون اينكه متن يا بطنش، بشارت يا تهديدى داشته باشد؛ مثلًا در عصر يا صبح روز بيست و سوم ماه رمضان فلان حادثه اتفاق مى‌افتد، يا ظهور در روز جمعه واقع مى‌شود؛ كه اينها هم، هيچ‌كدام حتمى نيست و ممكن است در آنها بداء رخ بدهد.

حادثه ظهور، ناگهانى خواهد بود

آنچه را تاكنون گفتيم در يك روايت گنجانده شده است:

مثله كمثل السّاعة؛ لا يأتيكم إلّابغتةً.

مَثَل امام زمان (ع) مثل قيامت است كه ناگهانى مى‌آيند.

«بغتةً» يعنى، ناگهانى و بى مقدمه. مثل زمان جنگ نيست كه براى آن آژير قرمز بزنند، تا افراد خودشان را آماده كنند. اينها را براى اين خدمتتان عرض كردم چون خبر دارم كسانى هستند، به خصوص، در جلسات مذهبى ما، مرتب به دنبال اين هستند كه ببينند چند تا از علايم ظهور اتفاق افتاده‌است. روايات را هم به طور موردى نگاه مى‌كنند، و نه جامع، كه مطالعه كنند روايات ديگر در كنار اينها چه مى‌گويند.

آنچه كه اهميت دارد، اين است كه همه سعى كنيم پاك باشيم. اين، وظيفه ماست. والا اينكه عده‌اى بگويند پنج تا از علايم ظهور اتفاق افتاده و سه تا نه؛ پس هنوز وقت داريم، حرف درستى نيست. براى چه وقت داريم؟ روايت كه اين را نگفته و برعكس دقيقاً همين را رد مى‌كند، و مى‌گويد؛ ممكن است در بقيه بداء رخ بدهد و به قول قرآن، هر چه را قرار بوده اتفاق بيفتد خداوند محوش مى‌كند و يا برخلاف آن مى‌گويد منتظر اينها نباشيد؛ چون مثل قيامت، كه به طور ناگهانى به سراغ شما مى‌آيد، و افراد غافلگير مى‌شوند، آقا هم همين طور ظاهر مى‌شوند. يعنى اصلًا ممكن است حضرت در روزى غير از جمعه ظهور كنند. از همين رو، وظيفه ما اين است كه خودمان را بسازيم و هميشه آماده باشيم.

وظيفه انسان منتظر، پاك بودن است‌

لذا اگر قرار است كسى استغفار و توبه كند، بسم الله در همين جلسه بكند. اگر مى‌خواهد اداى دين كند، از جلسه كه بيرون رفت، بلافاصله دينش را ادا كند. اتفاق نيفتادن برخى از نشانه‌هاى ظهور، دليل و توجيه براى تأخير هيچ كارى نيست؛ زيرا به هر حال، ممكن‌