[٧]. اين روايت با تعابير گوناگون در كتب روايى آورده شده است. البته از نظر مضمون تفاوتى با هم ندارند ولى در لفظ متفاوت هستند. در بصائرالدرجات ابن صفار «يجمع به عقولهم و اكمل به احلامهم»، آورده شده و در كمال‌الدين شيخ صدوق والكافى شيخ كلينى «مجمع بها عقولهمو كملت بها احلامهم» و در الخرائج و الجرائح راوندى به جاى احلامهم. «اخلاقهم» آورده شده است. از آنجا كه سلسله سند روايت صندوق وكلينى و آنچه در الخرائج مى‌خوانيم يكى است مسلماً در اين كلمه تصحيف صورت گرفت.

[٨]. شرح الاخبار، قاضى نعمان، ج ٣، ص ٣٥٧.

[٩]. الامالى، شيخ طوسى، ص ٣٨٢.

[١٠]. الغيبة، نعمانى، ص ٢٧٥.

[١١]. همان، باب ١٣، ص ٣٠.

[١٢]. كتاب الخصال، صدوق، بحار ٥٢، ص ٣١٩.

[١٣]. منتخب‌الاثر، ص ٤٧٤.

[١٤]. بحار، ج ٥٢، ص ٣٧٢.

[١٥]. الغيبة، نعمانى، باب ٢١، ج ٢، بحار، ج ٥٢، ص ٣٧٢.

[١٦]. اعلام الورى، ص ٤٣٥.

[١٧]. روضه كافى، كلينى، ٣٤١ (در اين روايت قدرت شنوايى و بينايى مستقيماً به خدا نسبت داده شده تا كرامت و خرق عادت محسوب شود بنابراين مى‌توان به امور ارتباطى ظاهرى تعبير كرد).

[١٨]. الغيبه، نعمانى، ص ٣٣٩.

[١٩]. بحار، ج ٥٢، ص ٣٤٥؛ حق‌اليقين، شبرّ، ص ٢٢٩.

[٢٠]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤٥.

[٢١]. همان، ص ٣١٦.

[٢٢]. عقدالدرر، ص ٢٠٢.

[٢٣]. الغيبه، نعمانى، ج ١، باب ١٧.

[٢٤].

[٢٥]. بحارالانوار، ج ٥٤، ص ٣٧٥. در اين روايت با واژه «مزامله» از يكدلى و يگانگى مسلمانان سخن گفته شده است.

[٢٦]. علل الشرايع، شيخ صدوق، ج ١، ص ٩١.

[٢٧]. الغيبه نعمانى، باب ٢١، ح ٣.

[٢٨]. كمال‌الدين، ص ٦٥٢.

[٢٩]. عقدالدرر، ص ٢٨٣.

[٣٠]. همان، ص ٢١١.

[٣١]. همان، ص ١٩٨.

[٣٢]. الزام‌الناصب، ج ٢، ص ٣٠٧.

[٣٣]. همان، ص ٢١١.

[٣٤]. الارشاد، ص ٣٦٥.

[٣٥]. مسند، احمد بن حنبل ٧، ج ٣، ص ٣٧؛ الدرالمنثور، جلال‌الدين سيوطى، ج ٦، ص ٥٧.

[٣٦]. سوره انبياء (٢١)، آيه ١٠٥.

[٣٧]. عقدالدرر، ص ٢٠٠.

[٣٨]. صدر، سيدمحمد، تاريخ ما بعدالظهور، ص ٧٢٢ و ١٠٢. (اين حديث با تعابير ديگرى نيز آورده شده است).

[٣٩]. الغيبه، شيخ طوسى، ص ٢٨١.

[٤٠]. قرب الاسناد، الحميرى القمى، ص ٤٢.

[٤١]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٣٣.

[٤٢]. دو ساختمان مشهور نزديك حيره كه از توابع كوفه است.

[٤٣]. الغيبه، شيخ طوسى، ص ٢٨١.

[٤٤]. المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٥٥٧.

[٤٥]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣١٩.

[٤٦]. عقدالدرر، ص ٢٠٦.

[٤٧]. ازاول جمادى الثانى تا دهم ماه رجب.

[٤٨]. عقدالدرر، ص ٢١١.

[٤٩]. الزام‌الناصب، ج ٢، ص ١٥٩.

[٥٠]. همان.

[٥١]. الغيبة، شيخ طوسى، ص ٤٧٥، ص ٤٩٨؛ الارشاد، شيخ مفيد، ص ٣٦٥.

[٥٢]. تهذيب الاحكام، شيخ طوسى، ج ١٠، ص ٣١٤.

[٥٣]. منتخب‌الاثر، ص ٤٧٣.