در نخستين قسمت از اين سلسله مقالات كه با هدف: تبيين مهم ترين بايسته هاى تبليغ و ترويج فرهنگ مهدوى، ارائه راهكارهايى براى تعميق و گسترش هر چه بيشتر اين گونه فعاليتها و بررسى برخى از آسيبها و آفتهايى كه فعاليتهاى تبليغى و ترويجى در حوزه مباحث مهدوى را تهديد مى كند؛ تدوين شده است، مجموع آنچه را كه يك مبلّغ فرهنگ مهدوى بايد مورد توجه قرار دهد به دو دسته بايسته هاى عملى و بايسته هاى نظرى تقسيم كرديم و در بررسى بايسته هاى عملى گفتيم كسى كه مى خواهد جامعه پيرامون خود را به سوى امام زمان (ع) فرا خواند و آنها را دعوت به توجه، انس و التفات بيشتر نسبت به آن حضرت كند، بايد بيش و پيش از ديگران با امام زمان (ع) رابطه معنوى برقرار كند و در زندگى فردى و اجتماعى ياد و نام آن حضرت را همواره در نظر داشته باشد. در ادامه اين بحث به بررسى بايسته هاى نظرى پرداختيم و گفتيم كه يكى از مهم ترين اين بايسته ها شناخت همه جانبه از فرهنگ مهدويت و انتظار است. در همين زمينه اشاره كرديم كه دو ديدگاه مهم در زمينه شناخت امام زمان (ع) وجود دارد كه از يكى تعبير به «ديدگاه كلامى- تاريخى» و از ديگرى تعبير به «ديدگاه فرهنگى- اجتماعى» مى كنيم.

در مورد ويژگيها و شاخصه هاى ديدگاه اول در قسمت قبلى به تفصيل سخن گفتيم و اينك به بررسى ويژگيها و شاخصه هاى ديدگاه دوم مى پردازيم.

ب) ديدگاه فرهنگى- اجتماعى‌

اين ديدگاه ضمن پذيرش همه مبانى و اصولى كه در ديدگاه كلامى- تاريخى در زمينه تولد، غيبت و ظهور آخرين حجت الهى، حضرت مهدى (ع) پذيرفته شده و براساس براهين و شواهد قطعى و ترديدناپذير عقلى و نقلى به اثبات رسيده، در پى اين است كه موضوع مهدويت و انتظار را به عنوان مبنايى براى پى ريزى كليه مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى مسلمانان در عصر غيبت، طرحى براى رهايى جوامع اسلامى از تارهاى درهم تنبيده فرهنگ و مدنيت مغرب زمين و راهكارى براى گذر همه اهل ايمان از فتنه ها و آشوبهاى آخرالزمان مطرح سازد.

پيش از پرداختن به مهم ترين شاخصه هاى ديدگاه فرهنگى- اجتماعى لازم است به عنوان مقدمه نكاتى را يادآور شويم: