داخل آن به آب افكندند) به سوى شما مى آيد كه در آن سكينه و آرامشى از ناحيه پروردگارتان وجود دارد و از آنچه آل موسى و آل هارون باقى گذاشته اند، كه آنرا فرشتگان حمل مى كنند، به راستى در آن نشانه اى [از صداقت حاكميت طالوت‌] براى شماست چنانكه مؤمن باشيد.[١]

در تفسير آيه آمده است كه اين صندوق كه در آن ميراث پيامبران: وجود دارد، دليل و نشانه اى براى بنى اسرائيل است مبنى بر اينكه چه كسى شايستگى فرمانروايى را دارد، از اين رو فرشتگان آن را آورده و از ميان جمعيت بنى اسرائيل عبور داده و آنگاه در پيش روى طالوت (ع) قرار مى دهند، سپس طالوت (ع) آن را به داوود و او به سليمان و او به وصى خود آصف بن برخيا تسليم مى كند، اما بنى اسرائيل بعد از وصى حضرت سليمان چون از ديگرى اطاعت مى كنند آن صندوق را از دست مى دهند.

و مراد از جمله «فيسلم كثير منهم» (بسيارى از آنان ايمان مى آورند) و يا «أسلمت إلّا قليلا منهم» (به جز اندكى از آنان بقيه ايمان مى آورند) ممكن است كسانى باشند كه صندوق مقدس را مى بينند و يا كسانى كه حضرت مهدى (ع) بوسيله تورات اصلى با آنان استدلال مى نمايد و يا افرادى كه حضرت آنان را پس از آزاد سازى فلسطين در آنجا باقى مى گذارد.

در روايتى ديگر آمده كه تعداد سى هزار نفر از يهوديان به حضرت ايمان مى آورند كه نسبت به كل جمعيت آنان، رقم اندكى است.

از جمله روايتهاى مربوط به يهود، روايتهاى درگيرى حضرت و يارانش با يهوديان است. همچون حديث بيرون راندن آنان از جزيرة العرب توسط آن حضرت كه گذشت. اين اقدام حضرت با پيروزى بر يهوديان و بيرون راندن آنان از فلسطين به پايان مى رسد، علماى شيعه و سنى روايات مربوط به نبرد بزرگ حضرت مهدى (ع) با سفيانى را نقل كرده اند، نبردى كه از پشتيبانى يهوديان و روميان برخوردار است. اين نبرد در جبهه اى از انطاكيه تا عكّا امتداد دارد؛ يعنى در طول ساحل سوريه، لبنان و فلسطين و از آنجا تا طبرستان، دمشق و قدس ادامه مى يابد. شكست بزرگ وعده داده شده يهود در آنجا اتفاق مى افتد به گونه اى كه سنگ و درخت به سخن مى آيند كه اى مسلمان! اين شخص يهودى است، او را بكش.

حديث ديگر مربوط به نبرد «مرج عكّا» است كه شايد جزيى از جنگ بزرگ پيشين باشد، هر چند احتمال آن است كه جزيى از دومين نبرد حضرت مهدى (ع) با غربيها و پشتيبانان يهودى آنها باشد، كه پس از گذشت دو يا سه سال از آزادى فلسطين و شكست يهوديان و غربيها به وقوع مى پيوندد.

به گفته روايات، حضرت مهدى (ع) پس از آن، پيمان صلح و عدم تجاوزى را به مدت ٧ يا ١٠ سال با روم؛ يعنى غربى ها منعقد مى كند كه ظاهرا حضرت عيسى (ع) ميانجى و واسطه آن پيمان نامه است، اما آنان پس از دو يا سه سال پيمان شكنى نموده، و با هشتاد لشكر كه هر يك متشكل از ١٢ هزار تن مى باشد، به نبرد مى پردازند كه در اين نبرد بزرگ، بسيارى از دشمنان خدا به هلاكت مى رسند تا جايى كه اين نبرد را به كشتار عظيم و ضيافت «مرج عكا» توصيف مى كنند؛ يعنى ضيافتى كه درندگانِ زمين و پرندگان آسمان از گوشت بدن ستمگران استفاده مى كنند.

از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود:

شهر رومى را با تكبير ٧٠ هزار مسلمان مى گشايد، آنان شاهد اين كشتار عظيم و خوان گسترده خدا در مرج عكّا خواهند بود.[٢]

از جمله روايتها، احاديث مربوط به موقعيت نظامى شهر عكّا در زمان ظهور حضرت است كه حضرت، آنجا را پايگاه دريايى براى فتح اروپا قرار مى دهد.

در روايات آمده است:

آن حضرت تعداد چهار صد كشتى را در ساحل عكّا تدارك ديده و با ياران خويش به سرزمين روميان روى آورده و آنجا را فتح مى نمايد.[٣]

ادامه دارد

پى نوشتها:

\* متن حاضر از ويرايش جديد كتاب «عصر ظهور» كه با ترجمه مجدد و اصلاحات اساسى از سوى مؤلف به زودى منتشر خواهد شد، برگزيده شده است.

[١]. بحارالانوار، ج ٦٠، ص ٢١٦.

[٢]. سوره اعراف (٧) آيه ١٦٧- ١٦٨.

[٣]. سوره اسراء (١٧) آيه ٦.

[٤]. همان، آيه ١٠٤.

[٥]. همان.

[٦]. مستدرك حاكم، ج ٤، ص ٤٧٦.

[٧]. بحارالانوار، ج ٥٣، ص ٦٠.

[٨]. همان، ج ٥٢، ص ٢٧٣.

[٩]. همان، ج ٥١، ص ٢٥.

[١٠]. منتخب الأثر، ص ٣٠٩.

[١١]. الملاحم والفتن، ص ٥٧.

[١٢]. سوره بقره (٢) آيه ٢٤٨.

[١٣]. بشارة الاسلام، ص ٢٩٧.

[١٤]. الزام الناصب، ص ٢٢٤.