(يا مدينه فاضله) تشبيه كرد كه نگاههاى جهانيان به آن دوخته شده و نمونه اى است كه جهانيان از آن تبعيت و پيروى مى كنند و پيورتانيها باور كردند كه خداوند، هر گناهى را كه در مستعمره به وقوع پيوندد، با شديدترين نوع كيفر، مجازات خواهد كرد.

انديشه پيمان منعقده ميان پيورتانيهاى اوليه و خداوند، آثارى ريشه اى بر تفكرات و انديشه هاى مذهبى و مدنى و در سيستم مذهبى، اجتماعى و سياسى آمريكا برجاى گذاشت.

اكثر آمريكاييها اعتقاد دارند، موظف به اداى وظيفه خاص و ويژه اى از سوى خداوند هستند و بايد الگوى جهانيان باشند تا جهانيان از آنها الگو بگيرند. اين وظيفه مذهبى از طريق مقوله «سرنوشت آشكار» شكل و بافت «بى خدايى اجتماع» به خود گرفت. به عبارت ديگر، سرنوشت آمريكا و آماده ساختن جهان كه خداوند آن را مقدر ساخته بود به مقولات ديگرى تبديل شد. مقولاتى از قبيل اصل «امپرياليسم نوين» يا استعمار ملل ديگر جهت انتقال تكنولوژى و پيشرفت و انتشار مسيحيت پروتستانتيسم در ميان آنها، يا اصل «جهان ليبرال» (اصول چهارده گانه ويلسون) يا اصل «اصلاح جهان» طى دوره رياست جمهورى كندى و جانسون، يا ادعاهاى حقوق بشر (كارتر و كلينتون).

انديشه پيمان با خداوند بر نظام مذهبى و سياسى ايالات متحده نيز تأثيرگذاشت. بنابراين اگر همه مى خواستند، به كليسا بروند و از آن حمايت كنند، كليسا مى بايست مستقل از دولت باشد. همچنين لازم بود، دولت بركنار و جدا از كليسا و نسبت به مسائل مذهبى و امور دينى بى طرف باشد.

هنگامى كه، بنيانگذاران اوليه آمريكا، اعلاميه استقلال را وضع كردند، مفهوم «پيمان يا قرارداد» مفهوم خاص و ويژه اى داشت؛ چرا كه پيمان الهى به قراردادى اجتماعى به معناى مدنى تبديل مى شد كه «جان لاك» اساس آن را ريخته بود. به عبارت ديگر افراد قراردادى با دولت منعقد مى ساختند كه در قبال سر فرود آوردن مقابل فرمانها و دستورات آن، دولت مى بايست از حقوق ثابت ايشان حمايت و پشتيبانى كند.

در اينجا توجه به دو نكته اساسى لازم است: يك؛ قرارداد الهى، پيش از قرارداد جان لاك مورد استفاده قرار گرفته بود و احتمال دارد كه بر انديشه انعقاد قراردادى اجتماعى ميان شهروندان و دولت تأثير گذاشته باشد. دو؛ قرارداد الهى، افراد را آماده ساخت تا به قرارداد اجتماعى بينديشند؛ به عبارت ديگر آنها را آماده ساخت تا به اين موضوع فكر كنند كه توجه به قوانين و اداى وظايف الهى و اجتماعى، فوايدى دربر دارد كه آثار آن بر همه افراد جامعه مترتب است. قرارداد اجتماعى «پيمان الهى پيورتانيها» را از قراردادى منعقده ميان خداوند و مردم به قراردادى منعقده ميان افراد و دولت تبديل كرد.

و بالاخره اين كه، انديشه قرارداد لاهوتى پيورتانيها بر دموكراسى نظام سياسى آمريكا تأثير گذاشت. پيورتانيهاى اوليه اسقف نشين بودند و هر منطقه اسقف نشين، خود اسقف خود را انتخاب مى كرد و تمام اسقف نشينها با سازماندهى كليسايى با يكديگر ارتباط برقرار مى ساختند و همه از استقلال و خودمختارى ذاتى برخوردار بودند ... و تصميمات و قرارها در تمام اسقف نشينها به شكل دمكراتيك و به وسيله اعضاى كليسا اتخاذ مى شد. بدين ترتيب ملاحظه مى كنيم، سيستم اسقف نشينى بعدها بر مفاهيم دمكراسى آمريكا نيز تأثير گذاشت.

چرا كه مطابق قرارداد پيورتانيها، اعضاى كليسا اقدام به انتخاب دولت مى نمايند و براى اين كه فرد از حق عضويت كامل در كليسا برخوردار شود، مى بايست رشد روحى و معنوى خويش را نشان دهد. پيورتانيها اعتقاد پيدا كردند- با توجه به كالونيسم- برخى از افراد (منتخب) را خداوند از ميان ديگران برمى گزيند تا نعمت الهى را دريافت نمايند (جمعيت قديسيان زنده)، به همين دليل عمل به آنچه كه خداوند، انجام آن را به ايشان دستور داده بود، به عنوان التزام و تعهدى مقدس بر دوش آنهاست. پيورتانيها همچنين به فساد نهاد و سرشت بشرى براساس ايده گناه اول نيز اعتقاد پيدا كردند و اين بدين معنا بود كه اعضاى كليسا نيز ممكن است، مرتكب گناه شوند و قديس نباشند. اگر چه پيروى از قوانين الهى به اندازه توان، جهت اثبات رشد روحى و معنوى ايشان بر آنها فرض شده بود. بنابراين، كسانى كه اجازه مى يافتند به عضويت كامل كليسا درآيند و داراى قدرتى در حكومت مدنى باشند، كه توانسته باشند رشد روحى و معنوى خويش را ثابت نمايند. حكومت مدنى بر تمام افراد جامعه حاكم است و فقط مقابل نظارت و كنترل كسانى كه از عضويت كامل در كليسا بهره مند هستند، سر فرود مى آورد. ايمان پيورتانيها به دوگانگى نهاد و سرشت بشرى- يا كمال (رشد) از يك سو و نقص (از زمان ارتكاب اولين گناه) از سوى ديگر، بر اصل تفكيك قوا و انديشه كنترل و توازن قوا (كنگره يا قوه مقننه و رئيس جمهور يا قوه مجريه) تأثير گذاشت تا بدان‌