ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦ - خلق خوش مصطفى صلى الله عليه وآله
خلق خوش مصطفى صلىاللهعليهوآله
حضرت آيةالله خامنهاى
نبى مكرم اسلام جداى از خصوصيات معنوى و نورانيت و اتصال به غيب و آن مراتب و درجاتى كه امثال بنده از فهميدن آنها هم حتى قاصر هستيم، از لحاظ شخصيت انسانى و بشرى، يك انسان فوقالعاده، طراز اول و بىنظير است. شما درباره اميرالمؤمنين مطالب زيادى شنيدهايد؛ همين قدر كافى است عرض شود كه هنر بزرگ اميرالمؤمنين اين بود كه شاگرد و دنبالهرو پيامبر بود. يك شخصيت عظيم، با ظرفيت بىنهايت و با خلق و رفتار و كردار بىنظير، در صدر سلسله انبيا و اوليا قرار گرفته است و ما مسلمانان موظف شدهايم كه به آن بزرگوار اقتدا كنيم؛ كه فرمود: لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ.[١] ما بايد به پيامبر اقتدا وتأسى كنيم؛ نه فقط در چند ركعت نماز خواندن، در رفتارمان، در گفتارمان، در معاشرت ومعاملهمان هم بايد به او اقتدا كنيم؛ پس بايد او را بشناسيم.
خداى متعال شخصيت روحى و اخلاقى آن بزرگوار را در ظرفى تربيت كرد و به وجود آورد كه بتواند آن را عظيم امانت را بر دوش حمل كند. يك نگاه اجمالى به زندگى پيامبر اكرم در دوران كودكى بيندازيم. پدر آن بزرگوار، بنابر روايتى قبل از ولادتش، و بنابر روايتى ديگر چند ماه بعد از ولادتش از دنيا مىرود و آن حضرت پدر را نمىبيند. به رسم خاندانهاى شريف و اصيل آن روز عربستان كه فرزندان خود را به زنان پاكدامن و داراى اصالت و نجابت