ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - آداب فراش حضرت محمّد (ص)
در كتاب «من لا يحضره الفقيه» روايت شده كه رسول خدا (ص) با مؤمنانى كه مىخواستند به مسافرت روند، توديع مىكرد و مىفرمود: «خداوند تقوا را توشه شما قرار دهد و هر خيرى را به سوى شما پيش آورد و حاجات شما را برآورد و دين و دنياى شما را نگه دارد و شما را به سوى من سالم برگرداند.»
قطب راوندى در «لبّ الالباب» روايت كرده كه رسول خدا (ص) از منزلى به منزل ديگر كوچ نمىكرد؛ مگر آنكه در آن دو ركعت نماز مىخواند و مىفرمود: «تا برايم به نماز خواندن گواهى دهد.»
همچنين از امام صادق (ص) روايت شده كه فرمود: «رسول خدا (ص) در سفر چون از بلندىها سرازير مىشد، مىگفت: «سبحان الله» و چون بر بلندىها بالا مىرفت، مىگفت: «الله اكبر».
در «كافى» از ابوالحسن (ع) روايت شده كه فرمود: «رسول خدا (ص) صبحگاهان از «منى» كه حركت مىفرمود، از راه «ضب» مىآمد و هنگام برگشتن از راه ميان «معشر و عرفه» بر مىگشت و به طور كلّى آن حضرت از راهى كه مىرفت، در مراجعت از راه ديگرى برمىگشت.»
آداب لباس پوشيدن پيامبر اكرم (ص)
غزالى در «احياء العلوم» در خصوص نحوه لباس پوشيدن رسول خدا (ص) مىگويد: آن حضرت لباس سبز را دوست داشت، قبايى داشت از سندس كه چون بر تن مىكرد، رنگ سبز آن با سفيدى رنگ آن حضرت نمايى جذّاب و زيبا داشت. اغلب لباسهايش سفيد بود و مىفرمود: «زندههاى خود را سفيد بپوشانيد و مردگان خود را در آن كفن كنيد.»
لباسى كه روى همه لباسها مىپوشيد، با زعفران رنگ شده و بسا با همان يك لباس با مردم نماز جماعت مىخواند. چون لباس نو مىپوشيد، لباسهاى كهنه خود را به فقير مىداد و مىفرمود: «هر مسلمانى كه براى رضا خدا، لباسهاى كهنه خود را به يك مسلمان بپوشاند، مادامى كه آن لباس به تن فقير است، در ضمانت و نگهدارى و خير خداوند خواهد بود، خواه دهنده لباس زنده باشد يا در قيد حيات نباشد.»
شيخ صدوق در كتاب «خصال» از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: «رسول خدا (ص) از پوشيدن چيزى كه به رنگ سياه باشد، كراهت داشت؛ مگر در سه چيز: عمّامه، كفش و عبا.»
آداب نظافت و زينت پيامبر (ص)
نظافت و زينت از جمله مواردى بود كه پيامبر (ص) براى آن اهمّيت و ارزش بسيارى قائل بود و همواره به ديگران نيز توصيه مىكرد تا خود را پاك و پاكيزه نگه دارند.
حضرت محمّد (ص) عطر را بسيار دوست داشت و اگر عطرى به ايشان تعارف مىشد، خود را با آن معطّر مىساخت. در «ذخيرة العباد» نقل است كه محبوبترين عطرها پيش آن حضرت مشك بود. در «كافى» از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود: «رسول خدا (ص) بيش از آن مقدارى كه براى خوراك خرج مىكرد، به عطر پول مىداد.»
در كتاب «مكارم» روايت شده كه رسول خدا (ص) به
حضرت على (ع) فرمود: «يا على! بر تو باد كه هر جمعه خود را خوشبو كنى؛ زيرا كه آن از سنّت من است و تا زمانى كه بوى آن از تو استشمام شود، برايت حسنه مىنويسند.» در كتاب «عروس» تأليف جعفر بن احمد، از رسول خدا (ص) روايت شده كه فرمود: «دوستم جبرئيل به من گفت: يك روز در ميان خود را معطّر ساز و روزهاى جمعه حتماً اين كار ترك نشود.»
آداب فراش حضرت محمّد (ص)
طبرسى در «مكارم» گويد: زيرانداز رسول خدا (ص) يك عبا و متّكايش از پوست و بار آن از ليف خرما بود، ديگرى نيز از پوست داشت كه بار آن از ليف خرما بود و يك عباى ديگر داشت كه به هر جا نقل مكان مىفرمود، آن را برايش دو طاقه فرش مىكردند. در «مكارم» همچنين نقل است كه آن حضرت (ص) گاهى از اوقات روى حصير مىخوابيد و جز همان حصير چيز ديگرى زيرانداز نداشت.
در «خصال» از امام صادق (ع) از آباء گرامىاش از امام على (ع) در حديث اربعماه روايت شده كه فرمود: «بيدارى آخر شب، باعث تندرستى و خوشنودى پروردگار و در معرض رحمت حق قرار گرفتن است، علاوه بر اينكه تمسّك به شيوه پيغمبران است.»
در كافى از محمّد بن مروان روايت شده كه:
امام صادق (ع) فرمود: «آيا به شما خبر بدهم، هنگامى كه رسول خدا (ص) به بستر خواب مىرفت، چه مىگفت؟ من عرض كردم: بلى بفرماييد. امام صادق (ع) فرمود: آن حضرت «آيةالكرسى» را مىخواند، سپس مىگفت: «به نام خدا، ايمان به خدا دارم و از طاغوت بيزارم، بار الها! در خواب و بيدارى مرا حفظ فرما.»
سيّد بن طاووس در «فلاح السّائل» از امام هادى (ع) روايت مىكند كه آن حضرت فرمود: «ما اهل بيت موقع خوابيدن چند چيز را رعايت مىكنيم، طهارت داشتن، صورت بر كف دست راست نهادن، ٣٤ مرتبه الله اكبر، ٣٣ مرتبه سبحان الله، ٣٣ مرتبه الحمدالله و آيه «شهد ان لا اله الّا هو» را تا آخر خواندن، پس هر كس به آن عمل كند، بهره خود را از شب گرفته است. در كتاب «التّهذيب» از حضرت صادق (ع) روايت شده كه فرمود: «بر ما باد كه نماز شب را ترك نكنيد؛ زيرا كه سنّت پيغمبران است.»