ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٠ - هياهوى شهرها و فراموشى خدا
شهر بىاذان
گزارشى از مريم محبّى
هياهوى شهرها و فراموشى خدا
فهيمه دانشجوى فناورى اطّلاعات است و در جواب به سؤالمان در خصوص اينكه چرا صداى اذان در شهر اسلامى شنيده نمىشود، مىگويد: من فكر مىكنم عقايد مردم در اين خصوص خيلى دخيل است. وقتى اذان پخش شود و هيچ كس به آن توجّه نكند، وقتى مساجد ما خالى باشند، وقتى با بىتفاوتى از كنار صوت قرآن و اذان مىگذريم. چه فرقى مىكند صدايش را بشنويم يا نشنويم؟ من فقط گاهى اوقات صبحها صداى اذان را مىشنوم، آن هم به اين سبب است كه همه جا ساكت است. انگار آدمها بايد خواب باشند تا بتوان ردّ پايى از خدا پيدا كرد.
خانم شفيعى مىگويد: امروز ظهر در ميدان ونك، كارى داشتم؛ امّا هر چه گشتم و پرسوجو كردم، نتوانستم يك مسجد پيدا كنم كه نماز ظهرم را بخوانم.
آقاى ابراهيمى نيز مىگويد: ما در محلّه قديمىمان راحت مىتوانستيم صداى اذان را بشنويم، حتّى صبحها با صداى اذان از خواب بيدار مىشديم، چون چند مسجد در اطرافمان وجود داشت؛ امّا در محلّه جديد اصلًا صداى اذان را نمىشنويم. وى در مورد علّت آن مىگويد: در اين محل، هم تعداد مساجد كم است و هم صداى بلندگوها را بلند نمىكنند.
آقاى رجبى كه خادم مسجد «امام حسن مجتبى (ع)» است، هياهو و شلوغى شهرها را در شنيده نشدن صداى اذان مؤثّر مىداند و مىگويد: در بعضى محلّهها مسجدها اندكند و براى همين صداى اذان به گوش نمىرسد، بعضى مساجد هم خيلى به ساعت و پخش اذان توجّهى نمىكنند و رسماً تعطيلند و تبديل به حسينيهاى كه فقط ايام محرّم مراسم