ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - تفاخر دنيوى، جانشين تفاخر دينى
است، بايد براى هر دويست نفر يك مسجد وجود داشته باشد. نكته تأسّف برانگيز ديگر اين است كه در امّالقراى جهان اسلام، از بين ٦٠ هزار مسجد موجود، تنها ٢٠ هزار مسجد فعّال هستند؛ در حالى كه بر اساس آمار ما، در ايران نيازمند حدّاقل ٤٠٠ هزار مسجد هستيم.
از سوى ديگر ما با مسئله جديدى در شهرسازى روبهروييم، پروژههاى مسكن مهر و شهرهاى جديد، مكانهايى هستند كه جمعيت بسيارى را در خود جا مىدهند؛ در حالى كه پيشبينى فضاى مذهبى چون مساجد در آنها بسيار كم است. براى مثال «شهر جديد پرديس» واقع در ١٥ كيلومترى شرق تهران با جمعيتى حدود ١٠٠ هزار نفر، تنها ٥ مسجد دارد. در اين شهر صداى اذان در بسيارى از محلّهها اصلًا شنيده نمىشود. البتّه در راستاى پروژههاى عمرانى اين شهر، كارشناس آمار و اطّلاعات سازمان عمران شهر جديد پرديس خبر داد كه هشت مسجد جديد در حال احداث است و اين تعداد مسجد مىتواند اين نياز را تا حدودى مرتفع نمايد.
همچنين «جهان نيوز» در تحقيقى كه صورت داده است، مطرح مىكند كه شيعيان ايران كمترين مساجد و مراكز مذهبى را به نسبت هموطنان اهل سنّت و اقليتهاى مذهبى دارند. بر اساس اين تحقيق و بنا بر گزارشهاى رسمى در مورد جمعيت كشور، از ٧٢ ميليون نفر ايرانى، بيش از ٩٩% مسلمان هستند. بر اساس همين گزارش در برابر هر ٥٠٠ نفر سنّى مذهب، يك مسجد و در برابر هر ١١٠٠ شيعه، يك مسجد وجود دارد.
اين در حالى است كه مطابق آمار غير رسمى، نزديك به ٤٠ درصد مساجد، بدون روحانى و نياز به بازسازى اساسى دارند.
تفاخر دنيوى، جانشين تفاخر دينى
كمرنگ شدن توجّه به اذان در شهرهاى بزرگ ما دلايل مختلفى مىتواند داشته باشد؛ حجّت الاسلام و المسلمين محمّدمهدى ماندگارى، كارشناس مسائل مذهبى و استاد حوزه علميه در اين خصوص مىگويد:
يكى از اصول دين مدارى اين است كه ما آرايش و تشخّصهاى زندگى را كه به آن افتخار مىكنيم، اسلامى باشند؛ امّا متأسّفانه در جامعه ما تفاخر دينى در اولويت مردم نيست. اذان گفتن يكى از تفاخرات دينى ماست، داشتن محاسن براى آقايان و عفاف و حجاب براى بانوان و بسيارى موارد ديگر نيز همين طور، امّا امروزه ماشين و خانه و تفاخرات دنيوى جاى تفاخرات دينى را گرفتهاند. امروز اگر به كسى بگويى بيا و خادم مسجد باش، آن را اهانت مىداند؛ درحالى كه بسيارى از اوليا و انبياى الهى كليددار مساجد بودهاند و اين يك افتخار بسيار بزرگ است. اين روزها مؤذّن بودن يا مكبّر بودن ارزشى براى مردم ما ندارد؛ زيرا درگير تفاخرات