١. غرور: اعضا حس مى‌كنند بالاتر و برتر از ديگران و گروه ممتاز هستند و به خاطر دانش درونى و نابشان از حقيقت، منتخب هستند؛ در حالى كه ساير مردم جهان غلامانى بيش نيستند؛ حقيقت پنهانى كه فكر مى‌كنند متعلّق به آنهاست، نبايد براى هيچ عضوى فاش شود؛

٢. شخصيّت‌هاى دوگانه: افراد درون مجامع مخفى با هم گروه‌هايشان به نوعى رفتار مى‌كنند و هنگامى كه در ميان عوام قرار دارند، رفتار ديگرى را از خود بروز مى‌دهند. كلّاً جوامع خدا را نمى‌پرستند، چون خود را عالى‌ترين تركيبات حيات و برتر از انسان عادّى مى‌انگارند؛

٣. آموزش: اعضاى انجمن‌ها، آموزش به اعضاى تازه را ارزشمند قلمداد مى‌كنند؛ امّا تنها در صورتى كه اطّلاعات اندك اندك داده شود تا اينكه عضو تازه حائز شرايط لازم سازمان شود. در گذشته آموزش شفاهى مقدّس بود، چون تنها از طريق بيان شفاهى مى‌شد رازها را در ميان اعضا گذارد و نوشتن آنها موجب ترويجشان مى‌شد؛

٤. ذات خوب: برخلاف كتاب مقدّس كه مى‌گويد، انسان ذاتاً بد سرشت است، (گناه خوردن ميوه در بهشت عدن) مجامع مخفى ادّعا مى‌كنند كه انسان ذات خوبى دارد و بايد رازها [راز سلطه‌جويى، مقصد غايى و شيوه‌ها] از طريق عضويّت به او گفته شود، البتّه مشروط به اينكه شرايط لازم را براى اينكه عضو انجمن باشد، كسب كند؛

٥. آمدن منجى: در تعاليم اغلب مذاهب گفته شده منجى مى‌آيد كه كلّ جهان را در دست گيرد. مسيحيان او را با نام مسيح مى‌شناسند؛ در حالى كه شيطان‌پرستان و اعضاى مجامع او را ضدّ مسيح مى‌دانند و اينكه سرانجام بعد از نبردى سخت، يكى از آن دو به قدرت مى‌رسد.

اين مجامع، باشگاهى براى نوجوانان نيستند؛ بلكه سازمان‌هاى جدّى و ترسناكى هستند كه قصدشان ريشه‌كنى تمام حكومت‌ها و محو ريشه‌هاى مذاهب است.[٣] وودرا ويلسون گفته است:

قدرتى چنان سازمان يافته، دقيق، كامل و فراگير حاكم است كه هنگام گفت‌وگو عليه آنها بهتر است، ساكت بود.

ارائه فهرست كاملى از اين مجامع سخت است، همچنين ارائه اطّلاعاتى كامل درباره اعضا و عملكردشان؛ با اين حال به مدد برخى پژوهشگران سخت‌كوش، امروزه فهرستى از مهم‌ترين و با نفوذترين آنها را مى‌توان ارائه كرد. قبل از معرفى مشروح برخى از اين مجامع، فهرستى از مهم‌ترين و با نفوذترين آنها را ارائه مى‌كنيم:

١. بنيادها؛