ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦١ - ميعادگاه منتظران
حضرت را ببيند، از اين جستجو و ديدار بهرهاى بايسته نخواهد برد.
البته همواره شيفتگانى سوختهدل و عاشقى پاكباخته بودند و هستند كه پس از طى مراحل عالى معرفت و اطاعت از مولا، و به دنبال مبارزههاى طولانى با نفس و پشت پا زدن به جلوههاى رنگارنگ و دلفريب دنيا، دم از اشتياق جانكاه و شوق هستى سوز خود نسبتبه ديدار آن حجت الهى زده و مىزنند.
در آن مرحله، خود اين عشق و اشتياق راهگشاست، و آن محبوب حقيقى، خود راه ديدار را نشان مىدهد، و به وعدهگاه وصال دعوت مىفرمايد. زيرا مسلم است كه محبت و شوق آن بزرگوار نسبتبه آنان، شديدتر و فراوانتر از محبت و شوق آنان نسبتبه اوست.
با اين همه باز هم پذيرفتنى است كه مردم عادى نيز در پى كسب فضيلتى يا به منظور برآورده شدن حاجتى، انگيزه ديدار آن پيشواى عالميان را داشته باشند.
در اين زمينه:
\* تصميم صادقانه بر ترك گناه يا گناهانى خاص،
\* پيمان انجام هميشگى كارى استحبابى همچون نماز اول وقت،
\* استمرار بر نماز شب، زيارت عاشورا، زيارت جامعه،
\* زياد صلوات فرستادن و دعا براى تعجيل فرج نمودن،
\* تداوم هر روزه دعاى عهد و دعاى فرج،
\* مقيد بودن به دعاى ندبه و زيارتهايى خاص همچون زيارت «آل يس»،
\* دوره كردن قرآن كريم و حجبيتاللهالحرام به نيابت از آن حضرت،
\* رفتن به زيارت معصومين، عليهمالسلام، و مساجدى خاص همچون مسجد سهله و مسجد جمكران و انجام اعمال مخصوص آن طى چهل هفته،
\* خواندن آيات و رواياتى ويژه پس از هر نماز.
راههاى تجربه شده و وسايلى مورد اطمينان هستند كه در فرمايشهاى خود امام زمان، عليهالسلام، يا امامان ديگر، عليهمالسلام، مورد تصريح قرار گرفته، يا از بررسى تشرفات برخى صالحين قابل استنتاج مىباشد.
در طلب ديدار امام زمان، عليهالسلام، شايسته استبه نكاتى چند توجه شود:
١. اعتماد به عنايت الهى.
٢. ترك انگيزههاى مادى و دنياگرايانه.
٣. پرهيز از افراط و تفريط و اقداماتى كه ضرر قطعى براى روان و بدن دارد.
٤. پرهيز از عزلت و كنارهگزينى و بىتوجهى به مسؤوليتهاى اجتماعى.
٥. كنارهگيرى و اجتناب از تماس گرفتن با افرادى كه در لباسهاى گوناگون، اين ابزار مقدس را دستمايه اهداف دنيايى و مقاصد ناصواب خويش قرار دادهاند.
٦. نااميد نشدن از تاخير فيض ديدار به خاطر مصلحتهايى خاص.
٧. عدم نگرانى از برآورده نشدن حاجتى كه ممكن است در علم الهى امام، عليهالسلام، به ضرر انسان باشد.
٨. مراقبت نسبتبه ناديده گرفته نشدن كامل اسباب و علل عادى، و خارج نشدن زندگى انسان از مسير ديانت و عرف دينداران.
٩. تلاش براى ايجاد قابليت و شايستگى لازم در جهت استمرار عنايت و فيض ديدار.
١٠. همت والا داشتن و ارزش شايسته نهادن به نعمت جستجو و ديدار، در راستاى بهرهگيرى معنوى و الهى و اكتفا نكردن به حاجتهاى مادى و بهرههاى زودگذر.
اللهم ارنى الطلعة الرشيدة والغرة الحميدة واكحل ناظرى بنظرة منى اليه.