ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢ - السلام عليك يا ابا صالح المهدى
السلام عليك يا ابا صالح المهدى
... در آخرين هفته از اسفند ماه به دعوت گروهى از دانشجويان براى ايراد سخنرانى راهى مشهد شدم. عنوان سخنرانى را «استراتژى انتظار» اعلام كرده بودند، موضوعى كه يكبار در يكى از مجلات بدان اشاراتى داشتم، مشاهده نوعى «انفعال» و ايستايى در عمل و نظر بسيارى از جوانان خوب و مؤمن و صديق انگيزه اى بود تا به طرح اين موضوع بپردازم هرچند على رغم ساعتها گفتگو هنوز در اجمال خود مانده و بتفصيل بيان نشده است.
متاسفانه تمامى «معتقدات، آداب و مناسبات مادى» مسلمين بويژه شيعيان در تير رس حملات سازمان يافته غرب استكبارى و پيروان آنها (از ميان خيل روشنفكران و روشنفكر نمايان) قرار گرفته و ضربات اين تازيانه شيعيان را بيشتر از ديگران آزرده است چه، باورى ديرينه درباره ظهور مردى كه ظلم را از عالم مى پراكند و تمناى بسط عدالت، اين جماعت را از استحاله نام در فرهنگ بيگانه و تن سپردن به ابتذال جارى در امان نگه داشته و از آنان نيرويى بزرگ در مقابل طرحهاى استعمارى ايجاد كرده است. اما، جاى طرح اين نكته خاليست كه؛ به دلايل مختلف امكان شناسايى كفر و شرك جارى در عصر حاضر (قرن بيستم) فراهم نشده و عموم جوانان از درك رابطه ميان صورت تمدن غربى و سيرت فرهنگى و ماهيت نظرى آنان عاجزند. از همين رو (به تبع تبليغات جارى) ناخواسته در جستجوى راهى براى منطبق ساختن دريافتها و احكام دينى با فرهنگ و مدنيت غربى اند و فرض در افكندن طرحى نو در عالم را از نظر دور داشته اند.
شايد در اجمال ماندن تعاليم و معتقدات دينى و مبدل نشدن آن باورها به فرهنگى فراگير موجب بوده تا امكان بروز و ظهور آن معتقدات در مناسبات مادى فراهم نيايد و در ظاهر چنين به نظر رسد كه آن تعاليم از كاركردى واقعى برخوردار نيستند.
از همين رو، نوعى انفعال در ميان جوانان خوب و مخلص ساكن در سرزمين بزرگ اسلامى آشكار شده كه در سير اكمالى خود ميدان ترديد و تشكيك درباره تعاليم كتاب آسمانى و دريافتهاى ائمه معصومين، عليهم السلام، را مى گشايد. شايد از همين روست كه گفتگو از «استراتژى انتظار» شنونده جوان را با انبوهى از سؤالها روبرو مى سازد.
گفتگو از «استراتژى انتظار» گفتگو از يك «عهد» يا بهتر بگويم «تجديد عهد» است. بهمان سان كه همه چيز با عهدى كه مى بنديم آغاز مى شود. همه دوستيها، همه معاملات، همه نظريه ها و ...
اين «تجديد عهد» در تمامى هستى خود را مى نماياند حتى در «بهار». چنانكه در آغاز سال عهدهاى فراموش شده، تجديد مى شوند و علايق گسسته شده پيوند مى خورند.