ماهنامه موعود
(١)
شماره سيزدهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
السلام عليك يا ابا صالح المهدى
٢ ص
(٤)
هزاره اى در هم پيچيده و خارق العاده
٤ ص
(٥)
توضيح مترجم
٤ ص
(٦)
مقاله اول
٥ ص
(٧)
هدف حمله بيت المقدس (اورشليم)
٨ ص
(٨)
شعر و ادب
١٠ ص
(٩)
آيه نور
١٠ ص
(١٠)
گل نرگس
١٠ ص
(١١)
اى خوب ترين نگاه عرفان
١١ ص
(١٢)
بيا
١١ ص
(١٣)
ديدار يار غائب
١٢ ص
(١٤)
فقط؛ با يك گل بهار مى شود!
١٣ ص
(١٥)
شهر منتظران
١٤ ص
(١٦)
ب اصول عملى (تجلى اصول نظرى)
١٤ ص
(١٧)
او خواهد آمد
١٨ ص
(١٨)
تكليف عاشقان
٢٣ ص
(١٩)
تحولات درونى مقدمه انقلاب بزرگ
٢٤ ص
(٢٠)
امشب از شمع رخت سوخته پروانه ما
٢٧ ص
(٢١)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٢٨ ص
(٢٢)
روايت آغاز حكومت مهدى، از ايران
٣١ ص
(٢٣)
ما برآريم شبى دست و دعايى بكنيم!
٣٤ ص
(٢٤)
اوقات اجابت دعا
٣٦ ص
(٢٥)
ويژه نامه غدير
٣٧ ص
(٢٦)
«غدير» بزرگترين عيد اسلامى
٣٨ ص
(٢٧)
پيام غدير
٤٢ ص
(٢٨)
صبح انعكاس لبخند توست
٥٤ ص
(٢٩)
اينجا غدير است
٥٦ ص
(٣٠)
ميعادگاه منتظران
٦٠ ص
(٣١)
مهدى در قرآن و حديث
٦٤ ص
(٣٢)
مهدى امام دوازدهم
٦٥ ص
(٣٣)
امام زمان و سيد بن طاووس- قسمت دوم
٦٨ ص
(٣٤)
موعود در قرآن (فرج بعد از شدّت)
٧٠ ص
(٣٥)
1 بررسى جايگاه و موقعيت آيه
٧٠ ص
(٣٦)
2 اضطرار چيست؟ مضطركيست؟
٧٠ ص
(٣٧)
3 رابطه اضطرار و اجابت دعا
٧١ ص
(٣٨)
4 مصاديق آيه محل بحث
٧٢ ص
(٣٩)
نظريه پردازى درباره آينده جهان و جهان آينده
٧٤ ص
(٤٠)
1 افول نسبى ايالات متحده آمريكا
٧٤ ص
(٤١)
2 مشكلات آينده جهان خصوصا جهان غرب
٧٦ ص
(٤٢)
تدارك جنگ بزرگ
٨١ ص
(٤٣)
گفتگو درباره امام مهدى عليه السلام- قسمت نهم
٨٢ ص
(٤٤)
ربيع الانام
٨٦ ص
(٤٥)
نگرشى به آيه تطهير
٩٢ ص
(٤٦)
آيه تطهير و همسران پيامبر
٩٣ ص
(٤٧)
تدبير در تعيين مصاديق اهل بيت
٩٣ ص
(٤٨)
وقت نزول آيه تطهير
٩٤ ص
(٤٩)
بحثى از تناسب موقعيت آيه تطهير
٩٤ ص
(٥٠)
مقايسه آيات مربوط به زنان با آيه تطهير
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٦ - مهدى امام دوازدهم

همين صورت نقل شده است.

حاكم نيشابورى در «المستدرك على الصحيحين» به اسناد خود از «مسروق بن اجدع» چنين نقل مى كند:

كنا جلوسا ليلة عند عبدالله بن مسعود يقرئنا القرآن، فساله رجل، فقال: يا ابا عبد الرحمن! هل سالتم رسول الله، صلى الله عليه وسلم، كم يملك هذه الامة من خليفة؟ فقال عبدالله: ما سالنى عن هذا احد منذ قدمت العراق قبلك. قال: سالناه فقال: اثنا عشر، عده نقباء بنى اسرائيل.[١]

شبى نزد عبدالله بن مسعود نشسته بوديم و او براى ما قرآن تلاوت مى كرد. در همين هنگام مردى از او پرسيد: اى ابا عبدالرحمن! آيا شما از رسول خدا، كه درود و سلام خدا بر او باد، نپرسيديد كه چند خليفه بر اين امت خواهد آمد؟ عبدالله در پاسخ او گفت: از زمانى كه به عراق آمده ام كسى غير از تو اين پرسش را با من مطرح نكرده است. عبدالله در ادامه گفت: ما از پيامبر در اين باره پرسيديم و ايشان فرمود: [خلفاى اين امت‌] دوازده نفر خواهند بود، به تعداد نقباى بنى اسراييل.

همين روايت را «احمد بن حنبل» در «مسند»[٢] و «متقى هندى» در «كنز العمال»[٣] نقل كرده اند.

ادامه دارد

پى نوشتها:


[١]. ابن حنبل، احمد، مسند احمد، ج ١، ص ٣٧٦.

[٢]. السجستانى، سليمان بن الاشعث (ابو داود)، سنن ابى داود، ج ٤، ص ١٠٦، ح ٤٢٨٢.

[٣]. الترمذى، ابو عيسى محمد بن عيسى بن م سورة، سنن الترمذى، ج ٤، ص ٥٠٥، ح ٢٢٣١.

[٤]. السجستانى، سليمان، همان.

[٥]. ابن ماجه ابو عبدالله محمد بن يزيد، سنن، ج ٢، ص ٥١٩.

[٦]. الحاكم النيسابورى، ابو عبدالله محمد، المستدرك على الصحيحين فى الحديث، ج ٤، ص ٥٥٧.

[٧]. همان، ص ٥٥٨.

[٨]. المقدسى السلمى الشافعى، يوسف بن يحيى، عقدالدرر فى اخبار المنتظر، ص ٢٤؛ همچنين ر. ك: الطبرى، محب الدين احمد بن عبدالله، ذخائر العقبى فى مناقب ذوى القربى، ص ١٣٦، الفيروزآبادى، فضائل الخمسة من صحاح الستة، ج ٣، ص ٣٣٢، الاربلى، ابوالحسن، على بن عيسى، كشف الغمة فى معرفة الائمه، ج ٣، ص ٤٦٩؛ المجلسى، محمد باقر، بحار الانوار، ج ٥١، ص ٧٩- ٨٠.

[٩]. الصدوق، محمد بن على بن الحسين، عيون اخبار الرضا، به نقل از: المجلسى، محمدباقر، همان، ص ٦٥، ح ٢؛ شايان ذكر است در مصادر اهل سنت اين روايت با تعبير «ولو حبوا على الثلج» آمده است. (ر. ك: الفيروزآبادى، السيد مرتضى الحسينى، همان، ج ٣، ص ٣٢٨).

[١٠]. المجلسى، محمدباقر، همان، ص ٦٦، ح ٥.

[١١]. همان، ص ٧٣، ح ١٩.

[١٢]. الترمذى، ابو عيسى، همان، ص ٥٠١؛ السجستانى، سليمان بن الاشعث (ابو داود)، همان.

[١٣]. البخارى، اسماعيل بن ابراهيم، صحيح البخارى، ج ٩، ص ١٠١.

[١٤]. النيسابورى، ابوالحسين مسلم بن الحجاج، صحيح مسلم، ج ٦، ص ٣.

[١٥]. ر. ك: ابن حنبل، احمد، مسند احمد، ج ٥، ص ٩٠- ٩٢، همچنين ر. ك: همان، ص ٨٩، ٩٤، ٩٩، ١٠٨.

[١٦]. ر. ك: الترمذى، ابو عيسى، همان، ج ٢، ص ٣٥.

[١٧]. ر. ك: الهيثمى، احمد بن حجر، الصواعق المحرقة، ص ١١٣.

[١٨]. الحاكم النيسابورى، ابو عبدالله محمد بن عبدالله، همان، ج ٤، ص ٥٠١.

[١٩]. ر. ك: ابن حنبل، احمد، همان، ج ١، ص ٣٨٩ و ٤٠٦.

[٢٠]. ر. ك: المتقى الهندى، علاء الدين على، كنز العمال فى سنن الاقوال و الافعال، ج ٣، ص ٢٠٥.