مى‌كنم، بهوش باشيد كه من فرستاده خدا به سوى شمايم و هنگامى به رسالت مبعوث گرديده‌ام كه مدتى است زمين از پيامبران تهى بوده است. آيا اگر من نيز از جهان بروم و يا كشته شوم، به راه پيشينيان خود، باز مى‌گرديد؟ ولى هر آنكس كه به عقب بازگردد و به جاهليت اسلاف خود، روى كند، زيانى به خداوند نخواهد رساند اما پروردگار، سپاسگزاران را پاداش نيكو و مرحمت‌خواهد كرد.

اى مردم! بدانيد كه على همان كس است كه متصف و موصوف به سپاسگزارى و شكيبايى است و پس از او فرزندان من از صلب اويند. به اين صفات مزين و ممتازند.

اى مردم! مسلمانى خود را بر خداوند، منت منهيد كه موجب خشم و غضب پروردگار بر شما گردد و عذابى از سوى او به شما برسد؛ زيرا كه حق در كمين است.

اى مردم! چيزى نمى‌گذرد كه پس از من امامان و سردمدارانى پديد آيند كه خلق را به آتش دوزخ فرا خوانند اما اين گروه را در روز قيامت‌يار و مددكارى نخواهد بود. اى مردم! خدا و پيامبرش از اين كسان متنفر و بيزارند.

اى مردم! اينان و پيروان و يارانشان جملگى، در پست‌ترين دوزخ گرفتار خواهند شد. و چه بد جايگاهى است دوزخ، براى اين گروه كه به تكبر گراييده‌اند. هشداريد كه اينان همان «ياران صحيفه»[١] اند اما هر يك از شما بايد كه در نامه اعمال خود بنگرد هرچند كه مردم جز تنى چند، نامه عمل خود را از ياد برده‌اند.

اى مردم! من اين ولايت را به عنوان امامت و ارث تا روز قيامت، در ذريه و نسل خود قرار دادم و با اين كار، وظيفه‌اى را كه به آن مامور بودم به پايان بردم تا بر هر حاضر و غايب و بر هر كس كه شاهد اين انجمن بوده و يا در اين اجتماع، حضور نداشته است و حتى بر آنان كه هنوز از مادر نزاده‌اند، حجت تمام باشد.

بايد كه ماجراى امروز را حاضران به غايبان گزارش كنند و پدران به فرزندان تا واپسين روز خبر دهند.

گرچه مدتى نخواهد گذشت كه اين امر را غصب و ستم از آن خود قرار خواهند داد و خدا آن غاصبان را لعنت كند و از رحمت‌خود، دور و مهجورشان سازد و در چنين حال، سزاوار اين عذاب گردند كه فرمود:

سنفرغ ايها لكم الثقلان يرسل عليكما شواظ من نار و نحاس فلا تنتصران‌[٢]

اى مردم! خداوند، شما را به حال خود رها نخواهد كرد تا آنكه پاك و پليد از يكديگر ممتاز گردند و خدا شما را بر اسرار پنهان آگاهى نداده و نخواهد داد.

اى مردم! سرزمينى نيست مگر آنكه خداوند مردم آن را در اثر تكذيب حق، هلاك كرده و چنانكه خود به اين معنى اشاره فرموده است:

و كذلك نهلك القرى و هى ظالمة[٣]

[اى مردم!] اين على است كه امام و پيشواى شما و ولى و صاحب اختيار شماست، كه خداوند، در مورد او تهديدها و وعده‌ها كرده و خدا وعده‌هاى خود را انجام خواهد داد.

اى مردم! پيش از شما، اكثر مردم نخستين، به گمراهى رفتند و خداوند، ايشان را هلاك نمود و هموست هلاك‌كننده گروههايى كه از اين پس آينده همچنانكه فرمود:

الم نهلك الاولين ثم نتبعهم الآخرين. كذلك نفعل بالمجرمين. ويل يومئذ للمكذبين‌[٤]

اى مردم! خداوند، مرا به پاره‌اى از امور امر كرده و از پاره‌اى ديگر نهى فرموده است و من نيز على را به آن امور امر و نهى كرده‌ام؛ پس در حقيقت او اوامر و نواهى حق را از پروردگار خود اخذ نموده است؛ پس بايد كه گوش به فرمان او كنيد تا از سلامت‌برخوردار گرديد و دستورش را به اجرا گذاريد تا به راه هدايت رفته باشيد و از آنچه نهى مى‌كند، حذر كنيد تا به رشد و كمال رسيد و خويشتن را بدان گونه كه‌