در روايات، يكى از نيروها و امدادهاى الهى براى امام زمان (ع)، حضور ملائكه در خيل ياران ايشان است‌[٢] تا جايى كه مى‌توان مدّعى شد يكى از مهم‌ترين وظايفى كه بر عهده ملائك گذاشته شده، يارى امام زمان (ع) است. بنا بر آنچه در روايات آمده چهل و شش هزار فرشته در خدمت ايشان خواهند بود[٣] كه تعدادى از آنان از جنگ بدر در انتظار ظهور امام زمان (ع) هستند. امام صادق (ع) فرمود:

«آنان كه در بدر بودند، پنج هزار و سيصد و سيزده تن بودند، چهار هزار از مسوّمين (يعنى با علامت و علامت آنها عمامّه سفيد با تحت الحنك بود) و هزار نفر از مردفين (يعنى آنان كه رديف هم به حالت صف بودند)».[٤] شايد اينان همان اوّلين ملائكه يار امام (ع) باشند. امام باقر (ع) فرمود:

«گويا مى‌بينم او را كه از مكّه به سوى كوفه حركت كرده با پنج هزار ملائكه، جبرئيل از طرف راست او و ميكائيل از طرف چپ او و مؤمنان در جلو او و لشكر خود را در بلاد متفرّق مى‌كند».[٥]

سيصد وسيزده هزارتاى اين ملائكه كه قرن‌هاست در انتظار قائم (عج) هستند در روايتى از امام صادق (ع) چنين دسته‌بندى شده‌اند:

- فرشتگانى كه با نوح در كشتى بودند؛

- آنان كه با ابراهيم نبى (ع) بودند، هنگامى كه او را در آتش انداختند؛

- آنان كه با موسى بودند، هنگامى كه دريا را براى بنى‌اسرائيل شكافت؛

- آنان كه با عيسى بودند، هنگامى كه خداوند او را به آسمان بالا برد. تعداد آنها چهار هزار تاست؛

- چهار هزار ملك كه روز عاشورا براى يارى حضرت سيّدالشّهدا (ع) فرود آمدند و از آن حضرت رخصت نبرد خواستند و امام (ع) به ايشان رخصت نداد، پس بالا رفتند و فرود آمدند و رخصت خواستند، باز رخصت نداد و بارها بالا رفتند و فرود آمدند و آن حضرت رخصت نمى‌داد تا اينكه شهيد شدند. پس از آن روز ملائكه همچنان پريشان و غبارآلود نزد قبر آن حضرت گريان هستند تا اينكه قائم (عج) قيام كند؛ رئيس آنان ملكى است منصور نام. زيارت نمى‌كند ايشان را زيارت كننده‌اى، مگر اينكه ايشان او را استقبال مى‌كنند و وداع نمى‌كند آن حضرت را، مگر اينكه او را مشايعت مى‌كنند و مريض نمى‌شود زائرى، مگر اينكه عيادت او مى‌كنند و نمى‌ميرد زائرى، مگر اينكه بر وى نماز مى‌گذارند و براى او بعد از مردن استغفار مى‌كنند و همه آنان در زمين انتظار قيام‌