ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - ترمينولوژى طنز حقوقى

ترمينولوژى طنز حقوقى‌

محمّدرضا محمّدى جرقويه‌اى‌

پاكدامنى: هديه خداوند به بشر براى دوران پيرى؛

خدا: واجب الوجودى كه با اينكه از او نمى‌ترسيم، دوست داريم ديگران از او بترسند؛

ديوانه: آدمى كه به هر چه مى‌گويد، اعتقاد دارد؛

سرنوشت: دادگاهى كه ما را از همه گناهان و اشتباهاتمان تبرئه مى‌كند؛

فكر: چيزى است شبيه ناخن كه بايد هر چند وقت يك بار آن را كوتاه كرد؛ زيرا ميكروب زير آن جمع مى‌شود؛

زن: موجودى است كه بدون فكر حرف مى‌زند؛ برخلاف مرد كه بدون فكر، عمل مى‌كند؛

عرف: سعى جامعه در فضيلت وانمود كردن اشتباهاى گذشتگان كه توان اصلاح آن را ندارد؛

فضيلت: عتيقه معنوى، كالاى با ارزشى كه به دليل با ارزش بودن، معمولًا در پستو نگهدارى مى‌شود و كسى از آن استفاده نمى‌كند؛

آقازاده: استثنا در خلقت؛

اخلاق: علمى است كه به ما مى‌آموزد زشتى و زيبايى يك فعل، بستگى به فاعل آن دارد؛

استرداد دعوا: بخشيدن عطاى عدل به لقاى عدليه؛

بالغ: كسى كه ديگر نبايد از او انتظار شنيدن حرف راست را داشت؛

جرم: هر چيزى است جز آنچه كه انجامش ايرادى ندارد؛

جلسه اوّل دادرسى: جلسه‌اى است كه خطّ بطلان روى ضرب المثل «حرف نزده را هميشه مى‌توان زد» مى‌كشد؛

خيار: اجازه قانون براى عهدشكنى؛

دفاع مشروع: مجازات نكردن كسى كه زير بار ظلم نرفته است؛

شهروند: رعيت مدرن؛

عُدّه: مدّت زمانى كه اجباراً به زن داده مى‌شود تا در مورد خواستگارانش به درستى بيانديشد تا مرتكب اشتباه قبلى خود نشود؛

فمينيسم: جنبشى است زنانه به قصد رهاسازى مردان از قيد زنان؛

فوت پدر: يكى از اسباب تملّك؛

قرار سقوط دعوى: قرارى است كه دعوا را آن‌چنان به زمين مى‌كوبد كه ديگر امكان بلند شدن آن وجود ندارد؛

قرار عدم استماع دعوا: قرارى است كه به موجب آن، دادگاه رسماً نداشتن گوش شنوا براى شنيدن دعوا را اعلام مى‌كند؛

قطع يد: صاف كردن دست كج؛

وكيل: سربازى است كه با اينكه دشمن را نمى‌شناسد، به جنگ او مى‌رود.

برگرفته از: خبرنامه كانون وكلاى دادگسترى اصفهان.