ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - احترام به استاد

(٢). ميزان الحكمه، ج ٩، ص ١٢٩.

(٣). دعائم الاسلام، ج ١، ص ٢٨٤.

(٤). محجة البيضاء، ج ٣، ص ٤١٣.

احترام به استاد

علّامه حسن‌زاده‌آملى نقل كرده است: بنده حريم اساتيد را بسياربسيار حفظ مى‌كردم. سعى مى‌كردم در حضور استاد به ديوار تكيه ندهم، سعى مى‌كردم چهار زانو بنشينم، مواظب بودم حرفى را زياد تكرار نكنم، چون و چرا نمى‌كردم كه مبادا سبب رنجش استاد شود. يك روز محضر آقاى مهدى الهى قمشه‌اى نشسته بودم. خم شدم و كف پاى ايشان را بوسيدم. ايشان برگشتند و به من فرمودند: چرا اين كار را كردى؟! گفتم: من لياقت ندارم كه دست شما را ببوسم. براى بنده خيلى مايه مباهات است، خب چرا اين كار را نكنم؟[١]

\*\*\*

يكى از شاگردان علّامه طباطبايى درباره علاقه و احترام فراوان علّامه به استادش، مرحوم قاضى مى‌نويسد: من يك روز به علّامه عطر تعارف كردم. ايشان عطر را گرفته و تأمّلى كردند و گفتند: دو سال است كه استاد ما مرحوم قاضى رحلت كرده‌اند و من از آن وقت تا به حال، عطر نزده‌ام و تا همين زمان اخير نيز هر وقت بنده به ايشان عطر مى‌دادم، در آن را مى‌بستند و در جيبشان مى‌گذاشتند و نديدم كه ايشان عطر استعمال كنند؛ با اينكه از رحلت استادشان ٣٦ سال مى‌گذرد.[٢]

\*\*\*

پى‌نوشت‌ها:

(١). منظومه معرفت، ص ٤٠.

(٢). سيّدمحمّدحسين حسينى تهرانى، مهر تابان، مشهد، انتشارات علّامه طباطبايى، ١٤١٧ ه-. ق، چ ٢، ص ٢٥؛ سيماى فرزانگان، صص ٢٦٧ و ٢٦٨.