١٩٥٠ م. به مدينه براى تبليغ مكتب اهل بيت (ع) بازگشت. بيش از ٦٠ سال خدماتى را به اقليت شيعه عربستان ارائه داد؛ بسيارى از زائران مدينه در نماز جماعت وى شركت و پشت سر ايشان نماز خوانده‌اند.

دفتر و محلّ كار ايشان در مزرعه‌اى به نام «نخاوله» شيعيان بود. يكى از ساكنان منطقه نخاوله مى‌گويد: محلّ كار ايشان در حسينيه در نزديكى مسجدالنبى (ص) قرار داشت و او با دست خود آن حسينيه را در نزديكى حرم پيامبر (ص) و قبرستان بقيع ساخت و نگهدارى كرد امّا چون آن مكان را به بهانه ساخت خيابان تخريب كردند در قسمت حاشيه‌اى شهر مدينه و در جوار نخلستان‌ها سكنا گزيد.

اين عالم شيعى عربستان مثل ديگر شيعيان اين كشور از دست دستگاه وهّابى سعودى در امان نبود و ٤٥ سال از عمرش را در زندان‌هاى وهّابيون عربستان سپرى كرد و چند سال پس از پيروزى شكوهمند انقلاب اسلامى ايران، از زندان آزاد شد.

حمايت از انقلاب اسلامى و شيعيان لبنان‌

شيرازى در ادامه صحبت‌هايش درباره علّامه العمرى از حمايت او از انقلاب اسلامى مى‌گويد و مى‌افزايد: شيخ محمّد على العمرى در نجف درس خوانده و مقدار كمى هم در ايران؛ ايشان به تهران و قم و مشهد زياد آمده است و با ايران ارتباط دارد البتّه خودش در اين خصوص چيزى به ما نگفته امّا بسيار مؤيّد انقلاب است و مسائل ايران را به دقت دنبال مى‌كند.

وى درباره كمك‌هاى او و شيعيان مدينه به شيعيان لبنان مى‌گويد: شيعيان يك صندوق صدقات دارند كه آن را به شيخ محمّدعلى العمرى مى‌دهند تا در ميان نيازمندان توزيع كند. براى مثال، در جريان جنگ ٣٣ روزه لبنان، من ديدم كه آنها پول‌هايشان را جمع مى‌كنند و به شيخ مى‌دهند؛ در نماز يك كيسه‌اى را مى‌چرخاندند و پول‌ها را در آن مى‌ريختند؛ مبلغ زيادى براى كمك به حادثه ديدگان لبنان جمع شد كه البتّه سعى مى‌كردند اين كار پنهانى باشد.

بخشى از كرامات ايشان‌

علّامه العمرى ٤٥ سال زندان دولت عربستان سعودى را تحمل كرد.

شيرازى از آگاهان به مسائل شيعيان عربستان در اين باره مى‌گويد: شيخ محمّد على العمرى فرد بسيار مبرز و زجر كشيده‌اى است؛ دولت سعودى چندين بار حكم اعدام ايشان را صادر كرد امّا خوشبختانه اجرا نشد و كسانى كه حكم را صادر كرده بودند، مشكلاتى برايشان به وجود آمد و دچار بلا شدند.

علّامه العمرى در يكى از اين جريان‌ها سال‌ها پيش با انتشار اعلاميه‌هايى در دفاع از شيعيان و حقوق آنها در عربستان و به‌ويژه شهر مدينه بين اقشار مختلف مردم، به اصرار وهّابى‌ها به زندان افتاد و دادگاه سعودى وى را به اعدام محكوم كرد امّا علّامه العمرى از اعدام جان سالم به در برد.

وى خاطره آن حادثه را اين چنين تعريف كرده است: همه چيز دست به دست هم داد تا من را اعدام كنند و پس از چندماه زندانى شدن سرانجام روز اعدام فرا رسيد؛ من را در ملأ عام و مقابل هزاران شيعه و برخى عاملان حكومت به پاى چوبه دار بردند و طناب را به گردنم انداختند؛ به حضرت زهرا (س) توسل كرده و زير لب با خودم گفتم: يا حضرت زهرا! من فقط براى دفاع از شما و آبروى شما به پاى چوبه دار آمده‌ام. يارى‌ام كن! وقتى طناب دار را كشيدند پس از حدود ٣٠ ثانيه طناب پاره شد و من بيهوش شدم و ديگر چيزى از آن لحظه هم به ياد نمى‌آورم و وقتى به هوش آمدم ٣٥ روز گذشته بود و در يكى از بيمارستان‌هاى مدينه بسترى بودم و فهميدم نجات يافته‌ام.

و سرانجام اين عالم ربّانى دو هفته پيش در اثر جمع شدن آب در كبدش به كما رفت و در بخش مراقبت‌هاى ويژه بيمارستان ملّى مدينه منوّره بسترى شد.

هرچند شيعيان مدينه منورّه در طول اين دو هفته با تضرّع به درگاه احديت شفاى او را از خداوند خواستند امّا صبح ديروز در اربعين حسينى دار فانى را وداع گفت.