يك روزنامه صهيونيستى اعلام كرد كه سازمان هاى خيريّه وابسته به اين رژيم، قصد دارند كودكان عراقى را كه با فقر روبه رو بوده و بيمارى‌هاى صعب العلاج دارند به سرزمين هاى اشغالى برده و درمان كنند.

به گزارش سرويس بين الملل جهان، روزنامه صهيونيستى «يديعوت آحارونوت» در گزارشى نوشته است كه يك دختر سه ساله عراقى كه به ناراحتى قلبى مادرزادى مبتلا بوده، از طريق بنياد خيريّه «شوات آشيم» در حدود يك ماه و نيم به همراه مادرش به سرزمين هاى اشغالى برده شده و در مركز درمانى «شبا» در نزديكى «تل آويو» بسترى و عمل شده است.

براساس اين گزارش، اين بنياد صهيونيستى كه اعلام نشده از چه طريقى بداخل عراق نفوذ پيدا كرده است، قصد دارد در ماه‌هاى آينده بيش از ٣٠ كودك بيمار عراقى را كه به دليل فقر مالى و امكانات پزشكى در عراق، نمى‌توان آنها را مورد مداوا قرار داد، به سرزمين هاى اشغالى برده و تحت درمان قرار دهد.

روزنامه صهيونيستى يديعوت آحارونوت كه تمام تلاش خود را كرده تا اين گزارش را به نحوى احساسى بنويسد، از قول اين دختر سه ساله و مادرش آورده است كه آنها عاشق اسرائيل هستند و مى خواهند بدون ترس از هرگونه عواقبى به عراق بازگردند.

مادر اين كودك عراقى به اين روزنامه گفته است: پزشكان اسرائيلى بسيار متبحّر هستند. در عراق نيز ما پزشكان خوبى داريم؛ امّا تكنولوژى بيمارستان‌هاى شما بسيار بالاتر است. البتّه امكان انجام اين عمل جرّاحى در ايران وجود داشت؛ امّا نياز به هزاران دلار داشت كه ما توانايى پرداخت آن را نداشتيم.

به نظر مى رسد در سال هاى پس از اشغال عراق و به ويژه بعد از دست دادن جلال طالبانى، رييس جمهور عراق با ايهود باراك، وزير كودك‌كش صهيونيست‌ها كه به گفته وى با اصرار محمود عبّاس و در «يونان» صورت گرفت، صهيونيست‌ها تلاش گسترده‌اى را براى نفوذ در اين كشور همسايه ايران آغاز كرده‌اند. در سال‌هاى گذشته گزارش‌هاى مختلفى از حضور و نفوذ صهيونيست‌ها در اقليم «كردستان عراق» و ارتباط آنها با شبكه‌هاى ضدّ انقلاب، از جمله گروهك تروريستى «پژاك» منتشر شده بود.

توصيه فرمانده قواى انگليسى در سال ١٧٣٦ م. به زيردست خود

در اواخر سال‌هاى آنچه جنگ فرانسوى‌ها و سرخ پوستان ناميده مى‌شد، اوّلين سند گويا و انكارناپذيرى كه ثابت مى‌كند استعمارگران به طور عمد سلاح ميكروبى به كار بردند به دست آمد. در اين سند تأكيد شده كه تلاش براى نابودى و از بين بردن سرخ پوستان با سلاح ميكروبى سياست رسمى استعمارگران سفيدپوست بوده است. در سناريوى كلاسيك و بازنويسى شده داستان مسموم كردن «چيسكياك» رهبر سرخ پوستان و همراهان او به وسيله جام «دوستى جاويدان» در كنار رودخانه پوتوماك آمده است: «لرد جفرى امهرست فرمانده قواى انگليسى در سال ١٧٣٦ به كولونل هنرى بوكيه فرمانده زيردست خود دستور داد به بهانه برقرارى صلح با سرخ پوستان با آنان وارد مذاكره شود و پس از دستيابى به توافق ملافه‌هاى آلوده به وباى آبله ميان آنان توزيع كند تا اين نژاد لعنتى و نفرين شده را ريشه كن كند». در اواخر دهه سوم قرن بيستم و در پى افشاى اين سند و اسناد مشابه مهمى، «قواى متمدن» همه ابزارها و امكانات خود براى پنهان كردن اين اسناد بسيج كردند و جنگ تبليغاتى دامنه دارى را بر ضد بازماندگن سرخ پوستان به راه انداختند.\* كتاب نويسنده آمريكايى چگونه به يكباره ناپديد شد «هوارد پيكهام» رئيس انجمن روابط تاريخى آمريكا كه اين سند و ضمايم آن را كشف كرده بود به اين بهانه كه ممكن است پيامدهاى منفى در پى داشته باشد آن را به مدت هفت سال پنهان كرد. او هرگز اعتراف نمى‌كرد كه اصولا چنين اسنادى وجود داشته است تا اينكه «آلن استيرن» تاريخ نگار آمريكايى پس از گذشت چند سال به طور اتفاقى به اين اسناد دسترسى پيدا كرد. مهمتر از همه آلن استيرن با همكارى واگنر كتابى به عنوان «اثر آبله بر سرنوشت سرخ پوستان آمريكا» منتشر كرد اما ديرى نپاييد كه اين اثر تاريخى در بازار كتاب و مراكز دانشگاهى آمريكا ناپديد شد و حتى كتابخانه كنگره آمريكا نيز از ثبت آن در فهرست كتاب‌هايش خوددارى نمود. در اين اسناد آمده است كه لرد جفرى امهرست با صراحت و قاطعيت به كاپيتان هنرى بوكيه دستور داد وباى آبله را ميان اقوام سرخ پوست كه تاكنون دچار آن نشده‌اند رواج دهد. بوكيه در پاسخ به اين دستور نوشت: «همه امكانات خود را به كار خواهم گرفت تا اقوام سرخ پوست را با ملافه‌هاى آلوده مسموم كنم. بديهى است كه جوانب ضرورى احتياط را رعايت خواهم كرد تا سربازانم مصون بمانند.»