ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - ٢ ياد حضرت

دست نياز بر آستان بى‌نياز

آيت الله محمد ناصرى دولت آبادى‌

ديديم كه ولايت، شرط پذيرش اعمال است و هيچ عقيده‌اى و نيز هيچ عملى بدون اعتقاد به اين اصل اصيل، مورد پذيرش الهى نيست. حال جاى آن است كه لختى بينديشيم و بنگريم كه آيا وظايف ما نسبت به صاحبان ولايت به طور عام و صاحب ولايت در روزگار ما به طور خاص، چيست؟ آيا ما وظيفه‌اى در قبال آن وجود مبارك نداريم؟ يا اگر چنين وظيفه‌اى بر عهده ماست، آن وظيفه چيست؟.

در اينجا با ذكر اين نكته كه شيعيان بيش از هشتاد وظيفه خاص نسبت به آن وجود مبارك دارند،[١] تنها به دو وظيفه مهم اشاره مى‌كنيم:

١. انتظار

انتظار ظهور آن حضرت و آمادگى براى اطاعت محض در مقابل اوامر ايشان، از وظايف مهمّ همه مسلمانان است. مسئله ظهور در بيش از نود روايت صادر شده از پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت مكرّم ايشان (ع) مورد تأكيد و بررسى قرار گرفته است و اين نشان از شدّت اهمّيت اين مبحث دارد.

٢. ياد حضرت‌

يكى از وظايف مهمّ ما آن است كه دائماً به ياد آن وجود مبارك باشيم؛ چه نه تنها پذيرش عبادات ما وابسته به اعتقاد به آن وجود مبارك است، بلكه تمامى مراتب عالم وجود وابسته به ايشان است و هستى همه هستى‌ها، يك‌سر در گرو هستى اوست و چه ناپسند است كه كسى ولى نعمت خود را كه تمامى نعم مادّى و معنويش از اوست، فراموش كند.

گذشته از اين، خود آن حضرت به لطف خود كه رشحه‌اى از لطف خداوندى است، همواره به ياد شيعيان هستند كه خود فرموده‌اند:

«إنّا غيرُ مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم؛[٢] ما نه مراعات شما را به گوشه‌اى وا مى‌نهيم و نه از ذكر و ياد شما غافليم».

حال كه او به فكر ماست، آيا مى‌توان انگاشت كه به فكر حضرت بودن و دائماً با ياد آن عزيز به سر بردن، از وظايف ما نيست؟.

دعا براى آن حضرت (ع) و توسّل به ايشان‌

ابتدا بايد چند سطرى را به اختصار درباره اصل دعا سخن بگوييم:

نخست اينكه دعا خود عبادت است و به خودى خود مطلوب مولاست؛ هرچند