ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - ويژگى نخست منتظر بودن
اميرالمومنين (ع) نقل كرده است كه آن حضرت درباره برخى از فتنههاى آخرالزّمان فرمود: «در آينده فتنههايى همانند پارههاى شب تاريك ظاهر خواهند شد كه براى جلوگيرى از آن، كسى قيام نخواهد كرد ... فتنهانگيزان گروهى هستند كه اذيّت و آزارشان بيشتر است تا غارت نمودنشان گروهى با آنان جهاد خواهند كرد و در راه رضاى خدا به مبارزه با آنها خواهند برخاست كه در نزد گردنكشان خوار و ذليل و در روى زمين مجهول و ناشناخته و قدر منزلتشان معلوم نيست، ولى در آسمان مشهورند.»
٧. رنگ پرچمهايشان سياه: محمّد بن حنفيه از امام على (ع) روايت كرده است كه آن حضرت درباره كسانى كه از مشرق قيام خواهند كرد و با حزبى كه در «بغداد» به وجود مىآيد، خواهند جنگيد فرمود: «آنان صاحبان پرچمهاى سياه و مردم مستضعفى هستند كه خداوند به آنها عظمت و نيرو مىبخشد و آنان را پيروز مىگرداند.»
٨. در شجاعت نظير ندارند: ثوبان از قول رسول خدا (ص) روايت مىكند كه آن حضرت فرمود: «پرچمهاى سياه از طرف مشرق ظاهر مىشود و آن چنان با اهل فتنه مىجنگند و مبارزه مىكنند و آنها را مىكشند كه تا آن موقع هيچ گروهى بدان سان نجنگيده باشد و هيچ قومى را بدان سان نكشته باشند.»
٩. فرمانروايشان «سيّد» است: اصبغ بن نباته از امام على (ع) نقل كرده است كه آن حضرت در ضمن خطبه مفصّلى راجع به علائم آخرالزّمان فرمود: «پرچمهايى از مشرق زمين (به سوى عراق) رو مىآورند كه علامت ندارند، جنس اين پرچمها از پنبه و كتان و حرير نيست، بر روى پوشه آنها نوشته شده است «لااله الاالله، محمّد رسول الله» و سيّدى از دودمان رسول خدا (ص) اين پرچمها را رهبرى مىكند. پيوسته به پيش مىتازند تا اينكه به كوفه مىرسند، آنها خونهاى پدران خود را مطالبه مىكنند.
١٠. معرفت امام زمان (عج): امام سجّاد (ع) مىفرمايد: «آنان كسانىاند كه به امامت مهدى (عج) اعتقاد دارند».
١١. اخلاص: امام جواد (ع) فرمود: «هنگامى كه براى مهدى، ٣١٣ تن از اهل اخلاص جمع شد، خداوند امر او را ظاهر خواهد كرد».
١٢. اطاعت و فرمانبرى: امام صادق (ع) مىفرمايد: «اطاعت آنان از امام، بيشتر از فرمانبرى كنيز در برابر مولايش است».
١٣. استقامت: آن حضرت همچنين فرمودند: «... گويا قلبهاى آنان مانند تكّههاى آهن است ... محكمتر از سنگ است».
١٤. جان نثارى: از امام صادق (ع) نقل شده است: «آنان پروانهوار شمع وجود امام را در ميان گرفته و او را با جانشان محافظت مىكنند».
١٥. برخوردارى از تأييدات الهى: امام على (ع) فرمودند: «... خداوند مردى (مهدى) را در آخرالزّمان مىانگيزاند ... او را به ملائكهاش تأييد كرده و انصارش را حفظ خواهد نمود».
١٦. شهادتطلبى: امام صادق (ع) فرمود: «ياران مهدى، آرزو مىكنند كه در راه خدا به شهادت برسند».
١٧. صبر و بردبارى: امام على (ع) مىفرمايد: «ياران مهدى، گروهى هستند كه به خاطر صبر و بردبارى در راه خدا، بر او منّت نمىگذارند و از اينكه جان خويش را تقديم حضرت حق مىكنند، به خود نمىبالند و تكبّر نمىكنند».
١٨. شيران روز و زاهدان شب: امام صادق (ع) فرمود: «گويا من نظر مىكنم به قائم و اصحاب او در نجف و كوفه، سجدهها به پيشانىهاى آنها اثر گذاشته است؛ شيران در روز و راهبان در شبند ...».
١٩. همدلى: امام على (ع) مىفرمايد: «ايشان يك دل و هماهنگ هستند».
٢٠. خواستار بركت: از امام صادق (ع) آمده است: «آنان بر فراز اسبهاى خود دست بر زين امام مىكشند و تبرّك مىجويند».
٢١. عبادت الهى: امام صادق (ع) فرمود: «در دل شب، از خشيّت خداوند، نالههايى دارند، مانند ناله مادران پسرمرده» و «شبها را با عبادت به صبح مىرسانند و روزها را با روزه به پايان مىبرند.»
٢٢. علم و بصيرت: امام على (ع) مىفرمايند: «پس گروهى در آن فتنهها صيقلى مىشوند، مانند صيقل دادن آهنگر، شمشير را. ديدههاى آنان به نور قرآن جلا داده و تفسير در گوشهايشان جا گرفته است. در شب جام حكمت را به آنها مىنوشانند، بعد از اينكه در بامداد هم نوشيده باشند».
٢٣. حق ياورى: امام صادق (ع) مىفرمايد: «خداوند به وسيله آنها، امام حق را يارى مىكند».
٢٤. حكمت نورانى: از امام صادق (ع) نقل شده است: «گويى دلهاى آنان مشعل نورانى است (كان قلوبهم القناديل)».
از نگاه ديگر
حضرت امام صادق (ع) در روايتى ويژگىها و برنامههاى كسانى را كه مىخواهند از ياران امام زمان (عج) باشند، بيان كردهاند.
«من سرّه ان يكون من اصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق «من سرّه ان يكون من اصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع ومحاسن الاخلاق؛ هر كس خوشحال مىشود و دوست دارد كه درشمارِ ياران حضرت مهدى (عج) باشد، بايد سه ويژگى داشته باشد: منتظر بودن، با ورع بودن، اخلاق كريمانه و بزرگوارانه داشتن».
ويژگى نخست: منتظر بودن
انتظار كشيدن- كه از وظايف ياران امام مهدى (عج) است- يك حالت و عمل قلبى و درونى است كه آثار و بركتهاى فراوان بيرونى هم دارد. انسان منتظر، دائماً به در نگاه مىكند. پيوسته در درون و باطن به عالم بالا نگاه مىكند كه آقايش كِى تشريف مىآورد.
پس اوّلين اثر انتظار، اين است كه انسان را دائماً به ياد منتظر مىاندازد؛ يعنى در حقيقت، انسان منتظر، يك لحظه هم از ياد آن حضرت غافل نيست.
دومين اثر، آماده شدن و مهيّا شدن براى آمدن امام زمان (عج) است. شخصى از امام صادق (ع) مىپرسد: متى الفرج؛ آقاجان!