منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٦١ - فصل ٥ در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است

و از افاعيل بر انگيزاننده شهوت و غضب رام كرد و بر آنچه كه مقتضاى تعقّل عملى است واداشت تا بر اطاعت او خو كرد و در خدمت او ادب يافت و به امر او فرمان برد و از نهى وى سرپيچى نتواند كرد، قوّه عقليّه آرميده مى‌شود و از وى چنان افعال مختلف به اختلاف مبادى صادر نمى‌گردند و باقى قوا همگى فرمانبر اويند و وى را گردن مى‌نهند»- پايان.

و چون نفس مطمئنّه شد مخاطب به خطاب‌ يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌ مى‌گردد. و در ربّ مضاف به كاف خطاب، و عباد و جنّت مضاف به ياء متكلّم بايد خيلى دقّت به كار برد. نفس مطمئنّه شدن همان و مخاطب به خطاب مذكور شدن همان. و به نكته ٧٠٧ و ٩٢١ «هزار و يك نكته» رجوع شود.