منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح
(١)
مقدمه آية الله حسن زاده آملى
١ ص
(٢)
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور
٥ ص
(٣)
فهرست
٧ ص
(٤)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٥)
فصل 1 چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٦)
فصل 2 در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٧)
فصل 3 در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا، و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٨)
فصل 4 در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٩)
فصل 5 در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(١٠)
فصل 6 در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(١١)
فصل 7 در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(١٢)
فصل 8 در دعاى مأثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٣)
فصل 9 در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات، و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١٤)
فصل 10 در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است
٧٩ ص
(١٥)
فصل 11 در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص

منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٧ - فهرست

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ‌ (قرآن كريم سوره بقره آيه ١٨٧) سپاس خداى را كه ذكر او شفا و اسم او دوايست و سامع دعا و دافع بلايست.

درود بر ختم رسل كه سيّد اصفيايست، و بر آل او كه اولشان آدم اولياء اللَّه و آخرشان خاتم اوصيايست. و بر همه انبياء و اولياء تا سخن از قرآن و دعايست.

و بعد چنين گويد ملتجى به ظلّ لواى حمد حسن حسن‌زاده آملى طبرى سقيه اللَّه و إيّاكم‌ شَراباً طَهُوراً:

[فهرست‌]

اين رساله يك مقدمه و يازده فصل در دعا و ذكر و مناجات است و به نام «نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور» مسمّات است. و در حقيقت خوان آراسته‌ايست كه خواص از آن بهره مى‌برند، اؤلئك لهم رزق معلوم.

مقدمه: كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است.

فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است.

فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص‌اند كه در روايات يافته نمى‌شوند و در آن يك تبصره است.