منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح
(١)
مقدمه آية الله حسن زاده آملى
١ ص
(٢)
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور
٥ ص
(٣)
فهرست
٧ ص
(٤)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٥)
فصل 1 چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٦)
فصل 2 در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٧)
فصل 3 در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا، و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٨)
فصل 4 در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٩)
فصل 5 در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(١٠)
فصل 6 در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(١١)
فصل 7 در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(١٢)
فصل 8 در دعاى مأثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٣)
فصل 9 در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات، و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١٤)
فصل 10 در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است
٧٩ ص
(١٥)
فصل 11 در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص

منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣ - مقدمه آية الله حسن زاده آملى

در دست ارباب معرفت و كمال قرار گيرد، عباراتى كه از اصل در «منهاج» ترجمه نشده‌اند با قلمى شيوا و رسا ترجمه و با اضافه بعضى تعليقات بر آن فزوده است و براى تميز فرع با اصل، ترجمه طارى را در ميان معقوفتين نهاده است.

مزيدا اينكه، اين كتاب مسطور كه خود يكپارچه نور است، رساله ما را كه «نور على نور» است به عنوان مدخل آن بيت معمور در مفتتح آن قرار داده است تا نفع آن عام و افادت آن تام باشد.

إنّ اللَّه لا يضيع‌ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا.

يكى از محسّنات «منهاج النّجاح» اين است كه مترجم در آغاز و انجام آن نام و نشان و زمان و بوم خود و علّت شروع بدين امر خطير مبارك و تاريخ پايان آن را به نصّ قلم خود در متن كتاب آورده است و ما چندان كه به شمارى از كتب فهرست و تراجم دانشمندان گشته‌ايم على بن طيفور بسطامى و «منهاج النّجاح» را نيافته‌ايم‌ لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً.

آن دو نسخه يادشده اصل، هر دو به قطع وزيرى و كاغذ سمرقندى‌اند. تاريخ كتابت يكى ١١٠٧ است كه در حدود چهل و پنج سال بعد از تاريخ تأليف «منهاج» استنساخ شده است و كاتب آن در آخر چنين مرقوم داشته است: في تاريخ أربع عشر شهر ذى الحجّة الحرام من شهور سنة سبع و مائة بعد ألف ١١٠٧ كاتب الحروف فقير حقير ملّا رجب على مؤذّن كلب اين آستان.

اين نسخه در سنه ١٣١٢ در تصرّف شخصى فاضل به نام محمّد اسماعيل بن محمد حسين نخجوانى بوده است و در برگه كاغذى جداگانه در باره كتاب چند سطرى نوشته و آن را ضميمه آخر كتاب كرده است كه دو سطر اول آن بدين عبارت است:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ*: اين كتاب «مفتاح الفلاح» از جمله تصنيفات مرحوم شيخ بهايى است- طاب ثراه و نوّر مرقده- كه عربى بوده و مولانا على بن طيفور بسطامى از لغت عربى به زبان فارسى نوى نموده شكر اللَّه مساعيه»- الخ.