و در فصل پنجم بدان اشارتى نموده‌ايم. طهور در لغت عرب صيغه مبالغه طاهر است يعنى طاهر پاك است و طهور پاك پاك‌كننده. پس شرابى كه از دست ساقيشان مى‌نوشند، علاوه بر اينكه پاك است پاك‌كننده هم هست.

آب مضاف ممكن است كه طاهر باشد امّا مسلّما طهور نيست و لكن مطلق آن هم طاهر است و هم طهور.

اين شراب ابرار را از چه چيز تطهير مى‌كند؟ امام ٧ فرموده است از هر چه كه جز خداست، زيرا طاهر از دنس اكوان جز خدا نيست. دنس چرك است و اكوان موجودات. و مراد نقص امكانست كه خداوند از نواقص ممكنات طاهر است زيرا كه صمد حق است.

اين شراب انسان را از ما سوى اللَّه شست و شو مى‌دهد و اين چنين انسان به نور شهود مى‌يابد كه‌ هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ‌. و حقيقت‌ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ‌ برايش تجلّى مى‌كند.

در عبارات اهل دل كه خطاب به ساقى مى‌شود و شراب طلب مى‌كنند مراد همين‌ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً است، و شراب اين آيه و خمر در آيات ياد شده را به فارسى تعبير به «مى» مى‌كنند. و كأس را گاهى به قدح و گاهى به جام و پيمانه و پياله تعبير مى‌نمايند. اين عالم نامور روحانى جامع علوم عقلى و نقلى اسلامى ملا مهدى نراقى است كه گويد:

بيا ساقيا من به قربان تو		فداى تو و عهد و پيمان تو
ميى ده كه افزايدم عقل و جان‌		فتد در دلم عكس روحانيان‌
شنيدم ز قول حكيم مهين‌		فلاطن مه ملك يونان زمين‌
كه مى بهجت‌افزا و انده‌زداست‌		همه دردها را شفا و دواست‌
نه زان مى كه شرع رسول انام‌		شمرده خبيث و نموده حرام‌
از آن مى كه پروردگار غفور		نموده است نامش شراب طهور
بيا ساقى اى مشفق چاره ساز		بده يك قدح زان مى غم گداز