در بعضى از ادعيه و اذكار بيان عدد دعا و ذكر و يا عدد ايّام آنها از معصوم صادر شده است. در حفظ عدد سهل انگارى نشود با اينكه اعمال مستحبّه‌اند. و بايد به دستور اهتمام داشت چه در حفظ و مراعات صورت آن و چه در عدد آن، يعنى هر چه دستور العمل است به هر صورت و عدد بايد به همان منوال عمل شود و هيچ نحوه تخطّى و مداخله در آن روا نبود چه عمل به دستور عددى خود يك نحو تأديب و تعويد نفس است. علاوه اينكه عالم جليل محمود بن محمّد دهدار متخلّص به عيانى و صاحب «مفاتيح المغاليق» در اول رساله «خلاصة جواهر الاسرار» گويد:

«حضرت امام به حق ناطق جعفر بن محمّد الصّادق ٧ فرموده است كه:

بدانيد اسماء اللَّه به منزله دفائن‌اند و عدد به منزله ذراع آن مساحت، اگر ذراع كمتر فرا نهى به دفين نرسى و اگر زياده بگيرى نيز نرسى بلكه درگذرى».

فاضل شوشترى فتح اللَّه بن محمّد رضا حسينى مرعشى در اوائل كتاب شريف «وفق المراد في علم الاوفاق و الاعداد» گويد: «اكابر اهل تحقيق گفته‌اند كه عدد به منزله حوض آبى است كه در آن غسل ارتماسى كنند اگر عمق آب زياده از حدّ باشد موجب غرق مى‌شود و اگر كم، غوطه خوردن ميسّر نيست.

و گفته‌اند كه عدد حكم دندانه كليد دارد كه به زياد يا كم نمودن آن در وانمى‌شود كما قيل: «الاعداد أرواح و الحروف أشباح، و العدد كأسنان المفتاح اذا