منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح
(١)
مقدمه آية الله حسن زاده آملى
١ ص
(٢)
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور
٥ ص
(٣)
فهرست
٧ ص
(٤)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٥)
فصل 1 چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٦)
فصل 2 در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٧)
فصل 3 در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا، و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٨)
فصل 4 در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٩)
فصل 5 در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(١٠)
فصل 6 در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(١١)
فصل 7 در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(١٢)
فصل 8 در دعاى مأثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٣)
فصل 9 در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات، و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١٤)
فصل 10 در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است
٧٩ ص
(١٥)
فصل 11 در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص

منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٧٢ - فصل ٨ در دعاى مأثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است

انّى فقد سألت عن ذلك الصّادق ٧ فقال: نعم، أمّا دعاء الشّيعة المستضعفين ففي كلّ علّة من العلل دعاء موقّت، و أمّا دعاء المستبصرين فليس في شى‌ء من ذلك دعاء موقّت لأنّ المستبصرين البالغين دعاؤهم لا يحجب‌

(ص ٣٣ ط ١).

اين نكته مستبصر را قرّة العين است. و بر اين مبنى سيّد بن طاوس- رحمة اللَّه- در دعاء هلال شوّال «اقبال» (ص ٣٠٥ ط رحلى) فرمايد: «فصل فيما نذكره من كيفيّة الدخول في شهر شوّال و ما أنشأناه عند رؤية هلاله- الى قوله- و أمّا ما يقال عند رؤية هلال شوّال فقد قدّمنا في كتاب عمل الشّهر دعاء أنشأناه يصلح لجميع الشّهور، فان لم يجده فليقل عند رؤية الهلال المذكور: اللّهم انّك قد مننت علينا بضياء البصائر و الابصار»- الخ، كه از منشئات خود سيّد است و نظائر آن از علماى مستبصر بسيار است. مرحوم استاد علّامه طباطبائى صاحب «تفسير الميزان» مى‌فرمود:

سيّد بن طاوس و ابن فهد صاحب «عدّة الداعى» و سيّد بحر العلوم از كمّل بوده‌اند.

علاوه اينكه ذيل حديث مذكور سرّى مستسرّ براى اهل سرّ است و اشارات قرآنى نيز بدان بسيار است از جمله در آيات سوره صافّات تدبّر شود- انتهى.

اين بود قسمتى از نكته ياد شده كه نقل آن را در اينجا لازم دانسته‌ايم. امام ٧ فرمود: دعاء موقّت براى شيعه مستضعف است امّا شيعه مستبصر براى او دعاء موقّت نيست كه خود مى‌داند چه بگويد و چگونه بخواهد زيرا كه بالغ است يعنى به حدّ بلوغ عقلى و رشد فكرى رسيده است و به زبان آمده است و به فعليّت رسيده است. وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى‌ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً (قصص: ١٥).

قرآن كريم بسيارى از غرر دعاها و حكم و كلمات برگزيدگان حق سبحانه را نقل فرموده است اين بزرگان خودشان منشى آنها بوده‌اند و از ديگرى ذكر و دعا نگرفته‌اند. آرى انسان مستبصر بالغ چنين است كه خود لسان اللَّه مى‌گردد و به بلوغ كمال خود مى‌داند كه چگونه بخواهد و بخواند و ادب مع اللَّه را مراعات كند و او را با چه زبانى وصف كند.