منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٧٢ - فصل ٨ در دعاى مأثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
انّى فقد سألت عن ذلك الصّادق ٧ فقال: نعم، أمّا دعاء الشّيعة المستضعفين ففي كلّ علّة من العلل دعاء موقّت، و أمّا دعاء المستبصرين فليس في شىء من ذلك دعاء موقّت لأنّ المستبصرين البالغين دعاؤهم لا يحجب
(ص ٣٣ ط ١).
اين نكته مستبصر را قرّة العين است. و بر اين مبنى سيّد بن طاوس- رحمة اللَّه- در دعاء هلال شوّال «اقبال» (ص ٣٠٥ ط رحلى) فرمايد: «فصل فيما نذكره من كيفيّة الدخول في شهر شوّال و ما أنشأناه عند رؤية هلاله- الى قوله- و أمّا ما يقال عند رؤية هلال شوّال فقد قدّمنا في كتاب عمل الشّهر دعاء أنشأناه يصلح لجميع الشّهور، فان لم يجده فليقل عند رؤية الهلال المذكور: اللّهم انّك قد مننت علينا بضياء البصائر و الابصار»- الخ، كه از منشئات خود سيّد است و نظائر آن از علماى مستبصر بسيار است. مرحوم استاد علّامه طباطبائى صاحب «تفسير الميزان» مىفرمود:
سيّد بن طاوس و ابن فهد صاحب «عدّة الداعى» و سيّد بحر العلوم از كمّل بودهاند.
علاوه اينكه ذيل حديث مذكور سرّى مستسرّ براى اهل سرّ است و اشارات قرآنى نيز بدان بسيار است از جمله در آيات سوره صافّات تدبّر شود- انتهى.
اين بود قسمتى از نكته ياد شده كه نقل آن را در اينجا لازم دانستهايم. امام ٧ فرمود: دعاء موقّت براى شيعه مستضعف است امّا شيعه مستبصر براى او دعاء موقّت نيست كه خود مىداند چه بگويد و چگونه بخواهد زيرا كه بالغ است يعنى به حدّ بلوغ عقلى و رشد فكرى رسيده است و به زبان آمده است و به فعليّت رسيده است. وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً (قصص: ١٥).
قرآن كريم بسيارى از غرر دعاها و حكم و كلمات برگزيدگان حق سبحانه را نقل فرموده است اين بزرگان خودشان منشى آنها بودهاند و از ديگرى ذكر و دعا نگرفتهاند. آرى انسان مستبصر بالغ چنين است كه خود لسان اللَّه مىگردد و به بلوغ كمال خود مىداند كه چگونه بخواهد و بخواند و ادب مع اللَّه را مراعات كند و او را با چه زبانى وصف كند.