«وجودك ذنب لا يقاس به ذنب». و ذنب دنس است، و طهارت شست و شوى ادناس و اقذار است از دنس ظاهرى تا آنى كه لا يقاس به ذنب. و به فرموده صادق آل محمد- صلوات اللَّه عليهم- شراب طهور هل اتى، انسان را از هر گونه ذنب مطهّر است.

به رساله ياد شده رجوع شود.

بدان كه بذر سعادت، مراقبت است و مراقبت كشيك نفس كشيدن و پاسبان حرم دل بودن است‌ وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‌ (حشر: ٢٠). و تمام عبادات و ادعيه و اذكار براى به بار رساندن اين تخم رستگارى است. همّت بگمار تا اين دستور بسيار بسيار گرانقدر را كه در آخر «جامع الاخبار» منسوب به صدوق از كشّاف حقائق امام به حق ناطق ابو عبد اللَّه جعفر صادق- عليه الصّلوة و السلام- روايت شده است حلقه گوش خود قرار دهى و آن اينكه:

القلب حرم اللَّه فلا تسكن في حرم اللَّه غير اللَّه.

بيا بشنو حديث عالم دل‌		ز صاحبدل كه دل حق راست منزل‌
امام صادق آن بحر حقايق‌		چنين در وصف دل بوده است ناطق‌
كه دل يكتا حرم باشد خدا را		پس اندر وى مده جا ما سوا را
بود اين نكته تخم رستگارى‌		كه بايد در زمين دل بكارى‌
پس اندر حفظ او كن ديده‌بانى‌		كه تا گردد زمينت آسمانى‌

صائن الدين على بن تركه در فصل پنجاه و هشتم «تمهيد القواعد» كلامى به غايت كامل در بيان مراقبت دارد كه: «انّ دوام المراقبة الّتى هى عبارة عن ملاحظة الحقيقة المطلقة في تنوّعات تعيّناتها بحيث لا يغيب عن الواحد الظّاهر بكثرة المظاهر، ممّا يستجلب تلك الكمالات و يستحصل به سائر العلوم و المعارف»- انتهى.

اين معنى لطيف در دوام مراقبت اهل كمالى را كه صفوت صفاى خلاصة خاصّة الخاصّه‌اند به كار آيد جعلنا اللَّه و ايّاكم منهم بمنّه و كرمه.

در آخر ماده غفل «سفينة البحار» گفته است: و عن لبّ اللّباب:

و في الخبر: إنّ‌