مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٧٧ - منزلت شيعيان و حقوق آنها

هر كس خداوند را زياد تسبيح گويد و در شب و روز به اين عمل مبادرت كند، هر كس بخواهد براى برادر مؤمنش آنچه را براى خود بخواهد، هر كس در هنگام مصيبت جزع و فزع نكند هر كسى كه به همان اندازه خداوند برايش مقرر فرموده راضى باشد و خود را به زحمت نياندازد.

(١) ٣٣. امام باقر ٧ فرمود: برادر مسلمانت را دوست بدار و آنچه را دوست مى‌دارى براى او هم دوست بدار، و براى او مپسند آن چه را كه براى خود نمى‌پسندى، هر گاه نيازمند شدى از وى طلب حاجت كن. و هر گاه از تو چيزى خواست باو بده، چيزى از وى پنهان نكن زيرا او چيزى از تو پنهان نمى‌كند، از وى پشتيبانى كن همان گونه كه از تو پشتيبانى مى‌كند.

اگر از تو دور شد غيبت او را نگهدار، و اگر از مسافرت آمد او را ملاقات كن از وى احترام كن و بزرگش بدار، او از تو هست و تو هم از وى هستى، اگر بر تو خشم گرفت از وى دورى نكن. تا آنگاه كه ناراحتى او برطرف شود. هر گاه خيرى باو رسيد خداوند را ستايش كن و اگر گرفتار شد او را كمك كن و از مشكلات برهان.

(٢) ٣٤. حضرت صادق ٧ فرمود: هر مؤمنى كه توانائى داشته باشد برادر مؤمنش را از سختى نجات دهد و كوتاهى كند خداوند او را در دنيا و آخرت گرفتار و رسوا مى‌كند.

(٣) ٣٥. و نيز فرمود: هر كس براى برادر مؤمنش حديثى نقل كند و آب روى او را ببرد و مقام او را در جامعه پائين بياورد و نزد مردم او را كوچك كند خداوند او را بولايت شيطان وارد مى‌سازد.

(٤) ٣٦. رسول خدا ٦ فرمود: هر كس ما را دوست داشته باشد روز قيامت با ما خواهد بود، اگر مردى سنگى را دوست بدارد با آن محشور خواهد شد.

(٥) ٣٧. حضرت صادق ٧ فرمود: محكم‌ترين رشته ايمان آنست كه حب و بغضت براى خدا باشد و هر چه بدهى در راه خدا و از هر چه خوددارى كنى در