مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٤ - در فضيلت توكل
حَسْبُهُ فرمود:
توكل بر خداوند چند درجه دارد. از جمله آنكه در همه كارهايت به خداوند توكل كنى و هر پيش آمدى كه برايت اتفاق افتاد از او راضى باشى و بدانى كه خداوند جز خير و سعادت برايت مقدر نمىكند، و بدانى كه در اين كار نيز خداوند خير تو را در نظر داشته است.
(١) ٣. امام جعفر صادق ٧ فرمود: خداوند متعال براى حضرت داود وحى فرستاد و گفت هر يك از بندگان من كه به من چنگ بزنند و در خانه اين و آن نروند و در عقيده خود ثابت باشند من آنها را از گزند حوادث نجات مىدهم و از كيد و مكر دشمنان حفظ مىكنم.
اما اگر يكى از بندگان من از من روى برگرداند و بديگرى روى آورد همه وسائل و اسباب را از او خواهم گرفت و او هم چنان در حال سرگردانى خواهد بود و من نيز او را به حال خود واگذاشته و او در وادى ضلالت و سرگردانى گرفتار خواهد شد.
(٢) ٤. حضرت رسول ٦ فرمود: خداوند متعال مىفرمايد: بعزت و جلال خودم سوگند هر بندهاى كه از هواى نفس خود درگذرد و رضايت مرا در نظر داشته باشد من هم او را توانائى خواهم داد و او با قوت قلب به امور آخرت خواهد پرداخت، اين گونه اشخاص زندگى خوشى را خواهند گذرانيد و آسمان و زمين روزى آنها را تضمين مىكنند و من هم هميشه پشتيبان آنها هستم.
(٣) ٥. حضرت صادق ٧ فرمود: حضرت رسول ٦ هرگز در باره كارى كه انجام شده بود نفرمود: اگر چنين شده بود بهتر مىشد يعنى هميشه تسليم خداوند بود.
(٤) ٦. حضرت باقر ٧ فرمود: شايستهترين بنده خدا كسى است كه هر گاه پيش آمدى برايش پيدا شد خداوند را فراموش نكند و بزرگى او را بياد آورد، اگر كسى به قضاء خداوند خوشنود نباشد گرفتار مشكلات مىگردد و اجرى هم نخواهد داشت.