مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١١١ - در خوف و رجاء

(١) ١٧. به حضرت صادق ٧ گفته شد: در وصيّت لقمان چه نوشته بود؟

فرمود: در آن وصيّت‌هاى عجيبى بود از آن جمله يكى اين بود كه به فرزندش گفت: از خداوند چنان خائف باش كه اگر خوبيهاى ثقلين را بياورى باز تو را عذاب كند و آن قدر اميدوار باش كه اگر گناه ثقلين را بياورى تو را رحمت كند.

(٢) ١٨. امام جعفر صادق ٧ فرمود: پدرم مى‌گفت: هر بنده مؤمنى دو نور در قلب دارد نور اميد و نور ترس، و اگر اين‌ها را وزن كنند با هم فرقى ندارند.

(٣) ١٩. حضرت رسول ٦ فرمود: نخستين اثر حكمت آن است كه از خداوند بترسى.

(٤) ٢٠. رسول اكرم ٦ فرمودند: خداوند بر بنده‌اى كه اندكى در قلبش خوف باشد غضب نمى‌كند و آتش به او صدمه‌اى نمى‌رساند.

(٥) ٢١. حبيب بن حرس آمد خدمت حضرت رسول ٦ و گفت: يا رسول اللَّه من مردى هستم كه گناه زياد مى‌كنم، فرمود: توبه كنيد، گفت: توبه مى‌كنم ولى باز به گناه برمى‌گردم فرمود: هر گاه گناه كردى توبه كن. گفت يا رسول اللَّه گناهم زياد مى‌شود. فرمود: عفو خدا از گناهانت زيادتر است.

(٦) ٢٢. رسول اكرم ٦ فرمود: هنگامى كه دو محافظ نامه عمل را بالا مى‌برند و خداوند آغاز و انجام نامه را مشاهده مى‌كند و اول و آخر آن نيك است. مى‌فرمايد: نامه را بر هم گذاريد من بنده خود را بخشيدم.

(٧) ٢٣. حضرت سجاد ٧ فرمود: داود هنگامى كه خطايى مى‌كرد از خداوند مى‌ترسيد تا اندازه‌اى كه مفاصلش از هم باز مى‌شد بعد متوجه وسعت رحمت خداوند بر گناهكاران مى‌شد و مفاصلش مانند اول مى‌شد.

(٨) ٢٤. فرمود: اگر مردم دنيا همه بميرند من وحشت نخواهم كرد مادامى كه قرآن باشد آن حضرت هنگامى كه قرآن مى‌خواند و به‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ مى‌رسيد آن را تكرار مى‌كرد و نزديك بود از خوف خدا قالب تهى كند.