مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٦ - در آداب شيعيان

مدتى سر خود را پائين انداختند و بعد سر خود را بلند كردند و فرمودند:

بندگان خدا هر كس در مصيبت‌ها صبر نكند دنيا را با حسرت وداع خواهد كرد.

اى بندگان خدا هر كس متوجه مال و منال ديگران باشد غم و اندوهش زياد مى‌گردد و دلش آرام نمى‌گيرد. و او خيال مى‌كند در نزد خدا نعمت و روزى ندارد و لباس و غذائى براى او نخواهد بود، اين مرد مرگش فرا مى‌رسد و عذابش نزديك مى‌گردد.

(١) ٣٧. عبد اللَّه بن سنان گويد: حضرت صادق ٧ فرمود: يقين اين است كه خداوند را به رضايت مردم خشمگين نكنيد، آن‌ها را در برابر نعمت‌هائى كه خداوند به شما داده سپاس نگوئيد به مردم به جهت اينكه زندگى شما سخت است ناسزا نگوئيد، و اين را بدانيد كه روزى را با حرص نمى‌توان بدست آورد.

ديگران هم نمى‌توانند روزى شما را قطع كنند، اگر بنده‌اى از روزى خود كه براى او مقرر شده فرار كند روزى خود را باو مى‌رساند، همان طور كه مرگ آدمى را فرا مى‌گيرد، بعد فرمود: خداوند با عدالت و فضلش فرج و گشايش را در يقين قرار داده است و غم و اندوه را در شك و ترديد و خشم غضب نهاده است.

(٢) ٣٨. موسى بن جعفر ٧ فرمود: نماز واجب را اگر در اول وقت اداء كنيد خوشبوتر از هر گلى است كه تازه از شاخه چيده شده باشد، پس نماز را در اول وقت بخوانيد.

(٣) ٣٩. حضرت صادق ٧ فرمود: هر گاه خواستى نماز واجب را بخوانى آن را در اول وقت بخوان، و حالت چنان باشد كه نماز وداع را مى‌خوانى و ديگر بار موفق نمى‌شوى بعد ديدگان خود را به سجده‌گاهت بيانداز، اگر بدانى كسى در آنجا هست نماز خود را درست مى‌خوانى، اما بدان كه خداوند با شما هست و او تو را مى‌نگرد.

(٤) ٤٠. علاء بن صالح گويد: امام صادق ٧ فرمود: مردم را بر خود مقدم‌