مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٥ - در علامتهاى شيعه
(١)
در علامتهاى شيعه
(٢) ١. مهزم گويد: خدمت حضرت صادق ٧ رسيدم و از شيعيان گفتگو كردم فرمود: اى مهزم شيعه كسى است كه كوشش از صدايش تجاوز نكند، دشمنان ما را دوست نگيرد و با دوستان ما دشمنى نكند و با غاليان مجالست نداشته باشد، و مانند سگ زوزه نكشد و مانند كلاغ طمع نداشته باشد، و اگر از گرسنگى بميرد دنبال مال مردم نمىرود.
شيعيان ما كسانى هستند كه از مردم كنارهگيرى مىكنند و از انظار اهل دنيا دور مىباشند و اگر شهرها و ولايات و خانههاى آنها با هم فاصله دارند گفتارشان يكى است اگر در مجالس حضور نداشته باشند مجلس از ذكر آنها خالى نيست.
اگر در مجلس حضور پيدا كنند كسى از آنها عيبجوئى نمىكند. اگر بخواهند ازدواج كنند كسى با آنها ازدواج نمىكند. از جهان بيرون مىروند و احتياجات آنها از سينههاشان بيرون نمىرود، اگر با مؤمنى برخورد كردند آنها را احترام مىكنند، و اگر كافرى را مشاهده كنند از وى دورى مىجويند.
اگر نيازمندى متوجه آنها شود نياز او را بر مىآورند، و در اموال خود با مردم مواسات دارند و بعد فرمود: اى مهزم جد من رسول خدا به على گفت: اى على دروغ مىگويد كسى كه گمان مىكند مرا دوست مىدارد اما تو را دشمن مىدارد من شهر علم هستم و تو در شهر، مگر مىشود وارد شهر شد جز از در آن.
(٣) ٢. مهزم نيز روايت مىكند كه بعد از اين به امام ٧ گفتم: قربانت گردم، من اينها را در كجا بيابم، فرمود: مىتوانى اين گونه افراد را در اطراف زمين مشاهده كنى، آنها زندگى بسيار نازلى دارند، و از شهرى به شهرى منتقل مىگردند و با هم كمتر منازعه و ستيز دارند، اگر بيمار شوند كسى از آنها عيادت نمىكند و اگر بميرد كسى به تشييع جنازه نمىرود. اگر نادانى آنها را مورد خطاب قرار دهد باو سلام مىكنند، و در هنگام مرگ ناراحتى ندارند اموال خود را بين هم تقسيم مىنمايند اگر نيازمندى بطرف آنها برود رسيدگى مىكنند،