مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٤ - در صفات شيعيان اهل بيت
(١) ١٠. فرمود: علماء امناء هستند و پرهيزگاران دژها مىباشند و عاملان سران قوماند.
(٢) ١١. فرمود: رسول اكرم ٦ فرمودند: هر كس خداوند را بشناسد و او را بزرگ بداند زبانش را نگه مىدارد. و هر طعامى را نمىخورد و ايام خود را به روزه و نماز مىگذارند گفتند: يا رسول اللَّه پدران و مادران ما فدايت گردند آيا اينان اولياء خدا مىباشند؟
فرمود: اولياء خداوند سكوت مىكنند و اين سكوت ذكر خداست، نظر مىكنند و پند مىگيرند و به حكمت سخن مىگويند، وجودشان بين مردم موجب بركت است اگر اجل آنها معين نبود جانشان در بدنها استقرار پيدا نمىكرد، آنها از عذاب خداوند مىترسند و به پاداش خداوند اشتياق بسيار دارند.
(٣) ١٢. حضرت سجاد ٧ فرمود: على ٧ نماز گزاردند و بعد در جاى خود نشستند تا آفتاب باندازه يك نيزه بالا آمد و بعد متوجه مردم شد و فرمود:
ما گروهى را مشاهده كرديم كه براى خداوند سجده مىكردند و قيام مىنمودند آنها هميشه جبهه و زانو بر زمين داشتند و مثل اينكه صداى آتش دوزخ بر گوش آنها طنين افكنده بود.
هر گاه نزد آنها از خداوند سخن مىگفتى تكان مىخوردند همان گونه كه درخت تكان مىخورد گويا امروز مردم را غفلت گرفته است بعد از مصلى خود حركت كرد و تا هنگام وفات خندان مشاهده نشد.
(٤) ١٣. حضرت باقر ٧ فرمود: شيعيان على اموال خود را در راه ما بذل كردند و ما را دوست مىدارند آنها اگر غضب كنند ستم روا نمىدارند، و اگر از چيزى خوشحال شدند اسراف و زيادهروى ندارند و با مسلمانان نيكو آميزش مىكنند.