مشکاة الأنوار ت عطاردی
(١)
سرآغاز
٣ ص
(٢)
ترجمه مؤلف مشكاة الانوار
٤ ص
(٣)
تولد و وفات او
٤ ص
(٤)
نسبت او با صاحب مجمع البيان
٥ ص
(٥)
مؤلفات او
٥ ص
(٦)
مسافرت مترجم به هندوستان
٥ ص
(٧)
در توحيد
٧ ص
(٨)
در اخلاص
٩ ص
(٩)
در فضيلت يقين
٩ ص
(١٠)
در فضيلت توكل
١٣ ص
(١١)
در فضيلت صبر
١٦ ص
(١٢)
در فضيلت شكر
٢٤ ص
(١٣)
در فضيلت رضا
٣٠ ص
(١٤)
در فضيلت حسن ظن
٣١ ص
(١٥)
در فضيلت تفكر
٣٢ ص
(١٦)
در ايمان و اسلام
٣٣ ص
(١٧)
در فضيلت تقيه
٣٥ ص
(١٨)
در فضيلت تقوى و ورع
٣٨ ص
(١٩)
در امر به معروف و نهى از منكر
٤١ ص
(٢٠)
در اداء امانت
٤٥ ص
(٢١)
در فضيلت ذكر
٤٧ ص
(٢٢)
در صفات شيعيان اهل بيت
٥١ ص
(٢٣)
در علامتهاى شيعه
٥٥ ص
(٢٤)
در آداب شيعيان
٥٨ ص
(٢٥)
منزلت شيعيان و حقوق آنها
٦٩ ص
(٢٦)
در كرامت مؤمن در نزد خدا
٩١ ص
(٢٧)
نهى از آزار مؤمن
٩٨ ص
(٢٨)
در فضيلت ديانت
٩٩ ص
(٢٩)
در توبه و استغفار
١٠٠ ص
(٣٠)
در عبادت و بندگى خداوند
١٠٣ ص
(٣١)
در زهد و ترك دنيا
١٠٤ ص
(٣٢)
در خوف و رجاء
١٠٨ ص
(٣٣)
در محبت و شوق
١١٢ ص
(٣٤)
در غنا و فقر
١١٦ ص
(٣٥)
در قناعت
١٢٠ ص
(٣٦)
در فضيلت علم و عالم و تعلم و تعليم
١٢٢ ص
(٣٧)
در فضيلت كاتب و كتابت
١٣٣ ص
(٣٨)
در گفتار و كردار
١٣٥ ص
(٣٩)
در خصلتهاى شايسته
١٣٨ ص
(٤٠)
در قرآن و سنت
١٤١ ص
(٤١)
دورى كردن از محرمات
١٤٤ ص
(٤٢)
در حقوق والدين
١٤٨ ص
(٤٣)
در فضيلت صله ارحام
١٥٥ ص
(٤٤)
در سرپرستى از يتيمان
١٥٧ ص
(٤٥)
در احترام به پيرمردان
١٥٨ ص
(٤٦)
در خصوصيات جوانى
١٦٠ ص
(٤٧)
در راست گوئى و چشم پوشى از مردم
١٦١ ص
(٤٨)
در نگهدارى زبان
١٦٥ ص
(٤٩)
در معاشرت و روابط با يك ديگر
١٦٦ ص
(٥٠)
در گذشت و فداكارى و تعاون
١٦٧ ص
(٥١)
در همكارى و حسن معاشرت
١٦٨ ص
(٥٢)
در كارهاى نيك
١٧٠ ص
(٥٣)
در احكام انفاق
١٧٢ ص
(٥٤)
در بىنيازى از مردم
١٧٣ ص
(٥٥)
در برادرى و اخوت اسلامى
١٧٤ ص
(٥٦)
در آداب معاشرت
١٧٧ ص
(٥٧)
در اذن ورود به منازل
١٨٢ ص
(٥٨)
در آداب سلام كردن و معانقه نمودن
١٨٤ ص
(٥٩)
در مصافحه و بوسيدن
١٨٨ ص
(٦٠)
در آداب نشستن
١٩٢ ص
(٦١)
در عطسه
١٩٤ ص
(٦٢)
در فضيلت رفت و آمد با يك ديگر
١٩٥ ص
(٦٣)
در رفتار با مردم و مواساة
١٩٧ ص
(٦٤)
در حقوق همسايگان
٢٠٠ ص
(٦٥)
در حلم و بردبارى و عفو
٢٠٣ ص
(٦٦)
در هدايا
٢٠٦ ص
(٦٧)
در سخاوت و حسن خلق
٢٠٧ ص
(٦٨)
در فضيلت تواضع
٢١٠ ص
(٦٩)
در عفو و گذشت
٢١٣ ص
(٧٠)
در سخاوت و بخل
٢١٤ ص
(٧١)
در حياء و عفت
٢١٨ ص
(٧٢)
در غيرت و مردانگى
٢٢٠ ص
(٧٣)
در مكارم اخلاق
٢٢٢ ص
(٧٤)
مبارزه و جهاد با خواهشهاى نفسانى
٢٢٨ ص
(٧٥)
در عقل و صفات آن
٢٣٢ ص
(٧٦)
در خصوصيات قلب
٢٣٦ ص
(٧٧)
در فضيلت تنهائى و عبادت
٢٣٨ ص
(٧٨)
در نجابت و حقيقت
٢٤٠ ص
(٧٩)
در رفاهيت
٢٤٢ ص
(٨٠)
در مذمت دنيا
٢٤٣ ص
(٨١)
در ثروت اندوزى و مال دوستى
٢٥٣ ص
(٨٢)
در صبر بر مصائب
٢٥٧ ص
(٨٣)
در كتمان مرض
٢٦١ ص
(٨٤)
در حزن و اندوه
٢٦١ ص
(٨٥)
آرامش دل
٢٦٢ ص
(٨٦)
مؤمن و گرفتاريهاى او
٢٦٣ ص
(٨٧)
در گرفتارى و امتحان مؤمن
٢٦٩ ص
(٨٨)
گرفتاريهاى مؤمن
٢٧٨ ص
(٨٩)
مؤمن و قضاء و قدر
٢٨٢ ص
(٩٠)
در مرگ
٢٨٤ ص
(٩١)
در غضب
٢٨٧ ص
(٩٢)
در حسد
٢٩١ ص
(٩٣)
در رياء
٢٩٢ ص
(٩٤)
در عجب و خودخواهى
٢٩٣ ص
(٩٥)
در ظلم
٢٩٦ ص
(٩٦)
در ارتباط با حكام
٢٩٧ ص
(٩٧)
در منهيات
٢٩٩ ص
(٩٨)
در مذمت شهرت
٣٠٢ ص
(٩٩)
در تحقير مؤمن
٣٠٣ ص
(١٠٠)
در رازدارى
٣٠٤ ص
(١٠١)
در مواعظ و نصايح
٣٠٥ ص
(١٠٢)
دعا براى برادران مؤمن
٣١١ ص
(١٠٣)
در قرعه
٣١١ ص
(١٠٤)
در تهذيب و رستگارى
٣١٢ ص
(١٠٥)
در حب و بغض
٣١٣ ص
(١٠٦)
در شكر نعمت
٣١٣ ص
(١٠٧)
در كفران نعمت
٣١٤ ص
(١٠٨)
در مذمت جاهطلبى
٣١٥ ص
(١٠٩)
در تأنى و اطاعت از خداوند
٣١٥ ص
(١١٠)
در وصيت
٣١٦ ص
(١١١)
فهرست موضوعات
٣١٩ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص

مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٨١ - گرفتاريهاى مؤمن

اين مرد پادشاه هند بود كه اين چنين برايش تشريفات آماده مى‌كردند فرشته بار ديگر به طرف آسمان رفت، از وى پرسيدند در زمين چه مشاهده كردى؟ گفت: من هنگامى كه ديدم آن مرد مؤمن با آن اعمال حسنه و كارهاى پسنديده آن طور طعمه شير شد تعجب كردم.

بعد از آن به طرف ساحل رفتم و ديدم آن پادشاه مشرك آن همه در ناز و نعمت و وسائل آسايش و استراحت با غذاهاى گوناگون و بدن سالم، خداوند متعال به آن فرشته فرمود: آن بنده مقامى در بهشت از من خواست كه بايد به اين مصيبت به آن مقام مى‌رسيد و آن بنده در روز قيامت بهره‌اى ندارد.

(١) ١٧. رسول اكرم ٦ فرمود: پاداش بزرگ در مقابل گرفتارى بزرگ داده مى‌شود خداوند متعال هر گاه گروهى را دوست داشته باشد آن‌ها را گرفتار مى‌كند، هر كس راضى شود خداوند از او راضى است و هر كس ناراحت گردد خداوند از وى خوشنود نخواهد شد.

(٢) ١٨. رسول اكرم ٦ فرمود: در بهشت درجاتى هست كه بندگان بدون تحمل مشقت و ديدن مصيبت به آن نخواهند رسيد، هر گاه گرفتار مصيبتى شديد از مصيبت‌هاى من ياد كنيد كه از بزرگترين مصيبت‌ها مى‌باشد.

(٣) ١٩. حضرت باقر ٧ فرمود: بندگان همواره بين سه چيز مى‌باشند، گرفتارى، پيش‌آمدهاى غير مترقبه و نعمت و رفاه، در برابر گرفتارى صبر واجب است در برابر قضاء و پيش‌آمدهاى ناگوار تسليم واجب مى‌باشد و در برابر نعمت سپاسگزارى واجب است.

(٤) ٢٠. امام جعفر صادق ٧ مردى را ديدند كه در مرگ فرزندش بسيار بى‌تابى مى‌كرد، امام فرمود: اى مرد در مصيبت كوچك بى‌تابى مى‌كنى ولى از مصيبت بزرگ غفلت دارى تو اگر خود را براى مرگ آماده كرده بودى هرگز بى‌تابى نمى‌كردى، اكنون مصيبت فراموش كردن مرگ از مصيبت مرگ فرزندت بزرگتر است.

(٥) ٢١. حضرت رسول ٦ فرمود: هر گاه نامه‌هاى اعمال باز شوند و