مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٨ - در فضيلت شكر

تغييرى در آن پيدا نمى‌شود.

(١) ٢٥. حضرت صادق سلام اللَّه عليه فرمود: هر كس در برابر نعمت شاكر باشد، خداوند بر خود لازم مى‌داند تا نعمت او را زياد كند و هر كس كفران كند نعمت را از دست مى‌دهد.

(٢) ٢٦. و نيز فرمود: من از خداوند متعال خواستم به من مالى عطا كند، و خدا هم عطا فرمود و بعد ترسيدم شايد خداوند مى‌خواهد مرا مورد مؤاخذه قرار دهد، و فرمود: اگر شاكر باشيد مانعى ندارد.

(٣) ٢٧. و نيز فرمود: هر گاه نعمتى به من برسد صد بار خدا را شكر مى‌گويم.

(٤) ٢٨. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ گروهى را براى جهاد فرستادند و گفتند: بار خدايا آنها را سالم و غانم به منزلشان برگردان و من شكر تو را بجاى خواهم آورد و آنها بعد از چندى مراجعت كردند و رسول اكرم شكر خدا را بجا آوردند.

(٥) ٢٩. امام صادق ٧ فرمود: هر گاه براى حضرت رسول ٦ خوشحالى مى‌آمد خداوند را به صفت نيكى ياد مى‌كرد و سپاسگزارى مى‌نمود، و هر گاه خبر ناگوارى مى‌رسيد مى‌فرمود:

الحمد للَّه على كل حال.

(٦) ٣٠. امام جعفر صادق فرمود: هر گاه خبر خوشى به رسول خدا مى‌رسيد مى‌فرمود:

الحمد للَّه على هذه النعمة

، و هر وقت خبر ناخوش‌آيندى مى‌رسيد مى‌فرمود.

الحمد للَّه على كل حال.

(٧) ٣١. و نيز فرمود: شكر نعمت دورى كردن از گناهان مى‌باشد. و همه شكر و تمام اين است كه بنده‌اى بگويد:

الحمد للَّه رب العالمين‌

. (٨) ٣٢. حضرت رضا ٧ فرمود: هر كس در برابر نعمت‌

الحمد للَّه‌

بگويد شكرگزارى كرده است و اين‌

الحمد للَّه‌

گفتن بهتر از آن نعمت است.