مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧٢ - در گرفتارى و امتحان مؤمن
(١) ٩. امام صادق ٧ فرمود: خداوند از بنده محتاج خود در دنيا عذرخواهى مىكند همان طور كه برادرى از برادرش پوزش مىخواهد، مىفرمايد: به عزّت و جلال خودم سوگند من تو را از اين جهت محتاج نكردم كه در نظرم كوچك و حقير بودى.
اكنون ديده بگشا و بنگر در عوض فقرى كه خداوند در دنيا نصيب تو كرده در آخرت مقامات بلندى به شما خواهد داد و بعد پرده از مقابلش برداشته مىشود و آنچه را خداوند داده است مشاهده مىكند و مىگويد: بار خدايا من ضررى نكردم.
(٢) ١٠. امام جعفر صادق سلام اللَّه عليه فرمود: خداوند متعال دنيا را به دوستان و دشمنان مىدهد و ليكن ايمان را جز به برگزيدگان از مردم نمىدهد.
(٣) ١١. فرمود: فقر مانند يكى از گنجهاى خداوند است و آن را به بندگان مؤمن خود عطا مىكند زيرا خداوند مؤمنان را بيش از همه دوست مىدارد.
(٤) ١٢. فرمود: خداوند هر گاه بندهاى را دوست داشته باشد دو فرشته به او موكل مىكند و مىگويد خواستهاش را عقب بياندازيد و زندگى را بر وى تنگ كنيد تا وى بيشتر مرا بخواند، زيرا من صداى او را دوست مىدارم.
(٥) ١٣. رسول اكرم ٦ فرمود: خداوند متعال مىفرمايد: هر بندهاى را كه بخواهم وارد بهشت مىكنم او را گرفتار بيمارى بدنى مىكنم اين ابتلاء كفاره گناهان او مىگردد و يا اينكه گرفتار تنگى معيشت مىنمايم اگر ابتلاء براى او پيش نيامد در هنگام مرگ به مشقت خواهد افتاد تا كفاره گناهان او شود و بدون گناه وارد محشر گردد و بعد او را وارد بهشت خواهم كرد.
هر بندهاى را كه بخواهم وارد دوزخ كنم بدن او را سالم مىگردانم و اگر اين سلامتى جبران اعمال او نكرد او را از حاكم در امان خواهم گذاشت و اگر اين كفايت نكرد هنگام مرگ بر او آسان خواهم گرفت تا هنگامى كه وارد محشر مىشود كار نيكى نزد من نداشته باشد و بعد او را وارد دوزخ خواهم نمود.
(٦) ١٤. حضرت باقر سلام اللَّه عليه فرمود: بندهاى نزد خداوند مقام بلندى