مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٥٥ - در ثروت اندوزى و مال دوستى

مى‌كند و اين در هنگامى است كه به خويشاوندان رسيدگى كنند و عمل شايسته انجام دهند در اين جا است كه دنيا و آخرت جمع مى‌شود.

(١) ٦. امام رضا ٧ فرمود: بر صاحبان نعمت چند حق واجب مى‌شود. زكاة مالش را بدهد، با برادرانش مواسات داشته باشد، صله ارحام به جاى آورد، و به خانواده‌اش رسيدگى كند و نيز حقوق‌هاى ديگرى هم هست كه بايد به كار گيرد و صاحبان مكنت و ثروت بايد تا آن جا انفاق كنند كه يقين داشته باشند حقى در گردن آنها نمانده است.

(٢) ٧. امام باقر ٧ فرمود: هر بنده‌اى كه نعمت خداوند در نزد آنها زياد باشد بدانند كه حق خداوند نسبت به آنها زياد شده است.

(٣) ٨. امام صادق ٧ فرمود: هر مؤمنى كه به مال و منال دنيا رسيد و با تكيه بر قدرت ثروتى اندوخت از بهره‌هاى آخرت بى‌نصيب خواهد ماند.

(٤) ٩. امام صادق ٧ فرمود: خداوند متعال مال دنيا به شما داد تا آن را در طرق خود صرف كنيد و در راه خدا انفاق نمائيد، نه اينكه آن را در گنج‌ها مخفى كنيد.

(٥) ١٠. فرمود: هر بنده‌اى كه در دنيا مال زيادى داشته باشد و در آخرت هم وارد بهشت شود. بهره‌اش در آنجا كم خواهد بود.

(٦) ١١. امام باقر ٧ فرمود: ما مال را دوست داريم و آن را در راه خير مصرف مى‌كنيم و هر كس در دنيا مال زيادى به دست آورد در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت و شيعيان ما بيشتر از چهل هزار دينار ندارند.

(٧) ١٢. امام صادق ٧ فرمود: خداوند به مؤمن بيش از چهل هزار نمى‌دهد، چون در نظر گرفته به او خير برساند.

(٨) ١٣. از شيعيان ما كسى نيست كه بيش از ده هزار درهم تملك كند زيرا او به راست و چپ و روبرو و پشت سرش توجه دارد و عطا مى‌كند.

(٩) ١٤. امام باقر ٧ در تفسير آيه شريفه‌ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ فرمود: مقصود اين است كه بيش از دو هزار درهم جمع نكنند، علماء همواره در