مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٤٧ - در مذمت دنيا
(١) ١٦. از امام زين العابدين ٧ سؤال شد كدام اعمال نزد خداوند افضل است فرمود: بعد از شناختن خدا و رسول عملى بهتر از بغض دنيا نيست، بغض دنيا خود به چند نوع تقسيم مىشود همان طور كه گناهان هم چند نوع مىباشند.
نخستين معصيتى كه در دنيا واقع شد تكبر بود و آن نافرمانى ابليس در برابر خداوند بود. بعد از آن حرص است كه آن معصيت آدم و حواء بود هنگامى كه گفته شد از اين درخت نخوريد و نزديك آن هم نشويد، اما آنها توجه نكردند و از آن خوردند و اين حرص در فرزندان آنها باقى ماند و از اين جهت فرزندان آدم جمع مىكنند آنچه را كه از آن سود نمىبرند.
بعد از آنها حسد است و آن نيز معصيتى است كه فرزندان آدم گرفتار آن شدند و از اين حسد چند نوع گناه منشعب مىشوند و آنها عبارتند از: محبت زنان، محبت دنيا، حب جاه و مقام، حب راحت، حب سخن گفتن، و حب ثروت و مكنت، اين هفت خصلت مىباشند كه آدميان را به فساد مىكشانند.
همه اين صفات مذموم در محبت دنيا جمع شدهاند و از اين جهت انبياء و اولياء گفتهاند كه محبت دنيا سرآغاز همه محبتها مىباشد. دنيا دو نوع است:
دنياى كفاف و دنياى ملعون.
(٢) ١٧. على ٧ به يكى از يارانش نامهاى نوشتند و او را موعظه كردند و گفتند: تو را و خودم را به تقوى و پرهيزكارى دعوت مىكنم، از خداوند بايد اطاعت كرد و نافرمانى انجام نداد و از وى بايد اميدوار بود و غناء و مال در اختيار اوست.
كسانى كه تقوى داشته باشند عزّت پيدا مىكنند و نيرومند مىگردند و سير مىشوند و سيراب مىگردند و عقل آنها از مردم دنيا پرست بهتر مىشود، آنها با ابدان خود بين مردم راه مىروند و با آنان زندگى مىكنند، اما روح و جان آنها متوجه آخرت مىباشد.
متقى و پرهيزكار با نور قلب خود همه جا را مشاهده مىكند و به دنيا با