مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٤٠ - در نجابت و حقيقت

(١)

در نجابت و حقيقت‌

(٢) ١. امام صادق ٧ فرمود: من علوم و دانش مردم را در چهار چيز يافتم.

اول اينكه خدا را بشناسى، دوم اينكه بدانى خدا با تو چه كرده است، سوم اينكه بدانى از شما چه مى‌خواهد چهارم اينكه بدانى چه چيز تو را از دين خارج مى‌كند.

(٣) ٢. امام صادق ٧ در تفسير آيه شريفه: اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ فرمود: به خداوند سوگند براى آنها نماز نخواندند و روزه نگرفتند، بلكه براى آنها حرام را حلال و حلال را حرام كردند و مردم هم از آنها متابعت نمودند.

(٤) ٣. امام باقر ٧ در تفسير آيه شريفه: وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ وَلِيجَةً.

فرمود: مگر آنها مؤمن نبودند، هر سبب و نسبى هر قرابت و خويشاوندى هر بدعت و سنتى از هم مى‌پاشد و متلاشى مى‌گردند همان طورى كه غبار روى سنگ صاف از بين مى‌رود در هنگامى كه باران به آن اصابت كند مگر آنچه را كه قرآن ثابت كرده باشد.

(٥) ٤. به عيسى بن مريم ٧ گفته شد: يا روح اللَّه آيا خداى تو مى‌تواند دنيا را در يك دانه تخم مرغ قرار دهد بدون اينكه دنيا كوچك گردد و يا تخم بزرگ شود؟ فرمود: خداوند از انجام هيچ كارى عاجز نيست، ولى آنچه سؤال كرديد ممكن نخواهد شد.

(٦) ٥. امام صادق ٧ فرمود: خداوند خروسى دارد كه پاهاى آن در زمين و سرش در آسمان زير عرش است، يك بال او در شرق و بال ديگرش در غرب مى‌باشد و مى‌گويد: سبحان ربى القدوس هر گاه فرياد بزند خروسها او را جواب مى‌دهند، هر گاه يكى از شما صداى خروس شنيد بگويد: سبحان ربى الملك القدوس.

(٧) ٦. فرمود: مردم مأمور و منهى هستند، هر كس در انجام عملى عذرى داشته باشد خدا قبول مى‌كند.