مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢١٥ - در سخاوت و بخل
حق صرف كند.
(١) ٤. فرمود: سخاوت آن است كه انسان خود را از حرام نگهدارد و هر گاه به حلالى دست يافت خوشحال مىشود كه آن را در راه خدا انفاق كند.
(٢) ٥. فرمود: هر بندهاى كه خلقش نيكو باشد و دست او بازگردد، در ضمانت خداوند مىباشد و خداوند او را داخل بهشت مىگرداند.
(٣) ٦. امام باقر ٧ فرمود: جوان غرق در شهوات ولى سخى بهتر است از پيرمرد عابد بخيل.
(٤) ٧. امام صادق ٧ فرمود: سخاوت آن است حقى كه خداوند در مالت واجب كرده بيرون كنى و در راهش خرج نمائى.
(٥) ٨. رسول خدا ٦ فرمود: سخاوت درختى است در بهشت كه شاخههاى آن در زمين آويزان است. هر كس به شاخهاى از آن آويزان شود به طرف بهشت كشانده مىگردد.
(٦) ٩. امام صادق ٧ فرمود: ابراهيم ٧ پدر همه مهماننوازها بود هر شبى كه مهمان نداشت از خانه بيرون مىشد و دنبال مهمان مىرفت يكى از شبها وقتى كه به خانه برگشت ديد مردى و يا كسى مانند مردى در آنجا هست. فرمود: اى بنده خدا به اجازه چه كسى وارد اين خانه شدهاى. گفت: من به اذن صاحب خانه وارد شدهام.
ابراهيم صلوات اللَّه عليه از موضوع مطلع شد و خدا را حمد كرد، او گفت: خداوند مرا به طرف يكى از بندگان خود كه او را خليل خود گرفته فرستاد، گفت: بفرمائيد آن خليل كيست كه تا من او را خدمت كنم. گفت: آن خليل خودت هستى. گفت: چرا. گفت: براى اينكه از كسى چيزى نخواستى.
(٧) ١٠. امام كاظم ٧ فرمود: چه قدر زشت است از مردى چيزى بخواهند و او بگويد: نه.
(٨) ١١. مردى از حضرت موسى بن جعفر ٨ پرسيد در حالى كه آن حضرت طواف مىكرد جواد كيست؟ فرمود: اين سخن شما دو معنى دارد، اگر