مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٠ - در فضيلت صبر
دوستان من آن كسى است كه سبك بار باشد و عاقبت كارش را ملاحظه كند و عبادت خدا را بجا آورد و در ميان مردم انگشتنما نباشد روزيش باندازه احتياج باشد و هنگامى كه وفات مىكند ميراث اندكى از وى باز ماند و گريهكنندگان او كم باشند.
(١) ١٦. امام باقر سلام اللَّه عليه فرمود: هر كس در هنگام وقوع مصيبت صبر كند و حمد خداوند را بجاى آورد و راضى باشد بآنچه از طرف خدا وارد شده، اجرش با خداوند است ولى اگر جزع و فزع كند و به قضاء راضى نباشد بد عمل محسوب مىشود و اجرش باطل است.
(٢) ١٧. امام جعفر صادق ٧ فرمود: مؤمن در مقابل مشكلات صبر مىكند و اين با سرشت مؤمن در هم آميخته است.
(٣) ١٨. حضرت باقر ٧ فرمود: هنگامى كه فرزند پاك حضرت رسول ٦ وفات نمود خديجه گريه مىكرد. رسول اكرم او را از گريه نهى كرد و فرمود او را در كنار در بهشت ايستاده ميابى و هنگامى كه شما را مشاهده كند دست شما را مىگيرد و داخل بهشت مىكند و در جاى پاكى شما را جاى مىدهد.
خديجه گفت: آرى چنين است، پس رسول اكرم فرمود: خداوند گرامىتر و عزيزتر از اين است كه بندهاى را از نعمتى سلب كند و فرزند دلبندش را از وى باز گيرد و بندهاش صبر كند و با همه اينها باز او را عذاب كند.
(٤) ١٩. امام صادق ٧ فرمود: فرزندى كه قبل از مرگ پدر بميرد بهتر است براى او از هفتاد اولاد كه در راه خدا جنگ كنند.
(٥) ٢٠. حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمود: خداوند متعال به حضرت داود ٧ وحى فرستاد كه خلاده دختر اوس در بهشت با تو همنشين خواهد بود اكنون برويد او را از اين موضوع با خبر كنيد. داود بطرف خانه او رفت و در خانهاش را كوبيد، و نزديك آمد داود گفت: تو خلاده هستى؟
گفت يا نبى اللَّه من آن كس كه تو در طلب آن برآمدهاى نيستم، داود گفت: مگر تو خلاده نيستى و از فلان قبيله نميباشى گفت: چرا گفت: پس او