مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٢٤ - در فضيلت علم و عالم و تعلم و تعليم

مى‌كنند.

(١) ١٢. فرمود: از حقوق عالم اين است كه از وى زياد سؤال نكنيد و از جامه‌هاى او نگيريد، هر گاه نزد او رفتى و ديدى گروهى نزد او هستند بر همه سلام كن و او را به تحيت اختصاص بده مقابل عالم بنشين و پشت سر او قرار نگير با چشمت به او اشاره نكن و با دست اشاره نداشته باش و زياد نزد او سخن نگو و در نزدش سخن‌هاى ديگران را برخش نكش و او را خسته نگردان.

مثل عالم مانند درخت خرما است و بايد منتظر باشى كه يك دانه از آن ساقط شود. عالم اجرش بيشتر از روزه‌دار مجاهد است و هر گاه عالمى درگذرد در اسلام رخنه‌اى پيدا مى‌شود كه چيزى جاى او را نمى‌گيرد.

(٢) ١٣. امام صادق ٧ فرمود: عالم بى‌بصيرت مانند كسى است كه بيراهه برود و او هر چه سرعت داشته باشد از مقصد دور مى‌گردد.

(٣) ١٤. حضرت رسول ٦ فرمود: هر كس بدون علم كارى انجام دهد فسادش بيشتر از صلاح مى‌گردد.

(٤) ١٥. اسحاق بن عمار گويد: خدمت امام صادق ٧ عرض كردم هر كس در مجلس عالمى براى تعظيم مردى از جاى خود برخيزد چگونه است؟ فرمود اين عمل مكروه است مگر اينكه تعظيم براى دين باشد.

(٥) ١٦. على ٧ فرمود: هر گاه در مجلس عالمى قرار گرفتيد سعى كن كه گوش بدهى و سخن فرا فراگيرى، اگر در مجلس سكوت كنى و از گفتگوها استفاده نمائى بهتر است از اين كه حرف بزنى، و مواظب باش كه سخن ديگران را قطع نكنى.

(٦) ١٧. حضرت رسول ٦ فرمود: از علماء سؤال كنيد و با حكماء آميزش نمائيد و با فقراء همنشين باشيد.

(٧) ١٨. امام صادق ٧ فرمود: در زمين هميشه عالمى هست كه حق را از باطل مى‌شناسد.

(٨) ١٩. على ٧ فرمود: حكمت را فراگير و لو از مشركان باشد.