مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٠٢ - در توبه و استغفار
(١) ١٢. حضرت صادق ٧ فرمود: هر كس از گناهان توبه كند مانند اين است كه اصلا گناه مرتكب نشده است و كسى كه گناه مىكند و در عين حال استغفار مىنمايد خدا را مسخره مىكند و استهزاء مىنمايد.
(٢) ١٣. و نيز فرمود: هر بندهاى كه گناه كند خداوند به او هفت ساعت مهلت مىدهد اگر توبه كرد گناهش را ثبت نمىكند و اگر بازگشت نكرد يك گناه نوشته مىشود.
(٣) ١٤. امام صادق ٧ فرمود: هر گاه شخصى بسيار استغفار كند نامه عملش بلند مىگردد و مىدرخشد.
(٤) ١٥. فرمود: در گناهان صغيره اصرار نكنيد و در گناه كبيره هم استغفارى نيست.
(٥) ١٦. امام باقر ٧ فرمود: هر عملى كه بندهاى مرتكب شود و خداوند آن را نپسندد و گناه را نخست بر بنده خود مىپوشاند. و اگر بار ديگر مرتكب شد باز هم فاش نمىكند، و اگر در مرتبه سوم باز هم انجام داد فرشتهاى را بصورت آدمى مىفرستد و به مردم مىگويد فلانى اين كارها را مىكند.
(٦) ١٧. هر گاه بندهاى توبه كند و خالصا توبه نمايد خداوند متعال دوست دارد گناهان او را در دنيا و آخرت مخفى نگهدارد، راوى گويد عرض كردم چگونه مخفى مىكند. فرمود: فرشتگان او را فراموش مىكنند كه گناهانش را ثبت كنند.
خداوند به اعضاء و جوارحش امر مىكند كه گناهان او را فاش نسازند و به مكانهائى كه در آن مرتكب گناه شده است وحى مىكند كه شهادت ندهند او در هنگام مرگ گناهى نخواهد داشت.
(٧) ١٨. از امام ٧ سؤال شد كه توبه نصوح چيست فرمود: توبهاى كه بعد از آن بازگشت بگناهى نباشد.
(٨) ١٩. حضرت صادق ٧ فرمود: هر كس توبه را تأخير اندازد خود را گول مىزند، هر كس بگويد بعد از اين دست از عمل ناشايست بر مىدارم در